"เฮ้อ... เรื่องมันเยอะไปหมด จนลืมเรื่องนี้ไปเลย!"
ลู่หลีตบหน้าผากตัวเอง
ตอนแรกที่เขาไม่สามารถแยกโคมัตสึ ซือเฉวี่ยนออกจากร่างของหลินชิ่นเยวี่ยได้ในทันที เขาจึงเลือกที่จะทำเป็นมองไม่เห็น ไม่เปิดโปง
คิดว่าจะประคองสถานการณ์ไว้ก่อน ค่อยหาทางทีหลัง
แต่แล้วฉีเจ๋ออวี่ก็โผล่มาขัดจังหวะ ทำให้ต้องเสียเวลาอยู่ในแดนลับกฎถึงสองวันเต็ม
พอออกมา 'มารโลหิตกัดกร่อน' ในร่างหลินชิ่นเยวี่ยก็กลายเป็น 'การกัดกร่อนลึก' ไปแล้ว
วิญญาณของโคมัตสึ ซือเฉวี่ยนถูกมารโลหิตปนเปื้อนตั้งแต่แรก จึงควบคุมร่างของหลินชิ่นเยวี่ยได้ตามปกติ
แต่ตอนนี้กลับมาเป็นตัวหลินชิ่นเยวี่ยที่ไม่ถูกปนเปื้อน ก็ย่อมไม่มีทางฟื้นขึ้นมาได้เลย
หมดหนทางเยียวยา
ลู่หลีบอกเรื่องนี้แก่คนในตระกูลหลินด้วยความเสียใจ
จากนั้นก็ให้นิกิตาดึงวิญญาณของหลินชิ่นเยวี่ยออกมาด้วย
ไม่อย่างนั้นเมื่อร่างของหลินชิ่นเยวี่ยเปลี่ยนเป็นรังไหมมาร วิญญาณก็จะถูกปนเปื้อนตามไปด้วย
แต่ก็เกิดปัญหาใหม่ขึ้นมาอีก
จะจัดการวิญญาณของหลินชิ่นเยวี่ยอย่างไร?
เพราะสุดท้ายแล้ว จ้าวจิ้งและโคมัตสึ ซือเฉวี่ยนก็ถูกเขาจบชีวิตอย่างมีมนุษยธรรม
ถูก [กลืนวิญญาณ] ดูดซับกลายเป็นแต้มพลังวิญญาณ
แล้วจะให้กลืนวิญญาณหลินชิ่นเยวี่ยไปด้วยเลยหรือ?
สำหรับลู่หลีเองก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แถมยังจะได้เติมเต็มพรสวรรค์ 'สายศักดิ์สิทธิ์' ที่เฝ้าคิดถึงมาทั้งวันทั้งคืน
แต่คนในตระกูลหลินคงคลั่งแน่
ระหว่างที่ทุกคนกำลังปวดหัววุ่นวาย หลีลั่วที่ดูแลเจินไน่เหออยู่ก็วิ่งพรวดเข้ามา