แดนลับแห่งโอกาส บนยอดเขาหิมะ
ท่ามกลางพายุหิมะสีขาวโพลน ปรากฏร่างสามร่าง
ทูตมรณะขาวดำกับนางพญาผึ้งต่อขุดดินใช้เวลาเคลื่อนที่เร็วสูงกว่าครึ่งชั่วโมง ก็พิชิตยอดเขาได้สำเร็จ
มองดูทะเลสาบที่คลื่นซัดกระเพื่อมขึ้นลงเบื้องหน้า องครักษ์วิญญาณทั้งสามนิ่งงันไปชั่วขณะ ก่อนจะตื่นเต้นดีใจขึ้นมา
บนความสูงระดับนี้ อุณหภูมิขนาดนี้ น้ำในทะเลสาบบนยอดเขากลับไม่มีวี่แววจับตัวเป็นน้ำแข็งเลย
เป็นเครื่องพิสูจน์ได้ดีว่าที่นี่ไม่ธรรมดา!
“ดูเหมือนที่นี่จะเป็นแดนโอกาสอีกแห่งนะ...”
มัจจุราชขาวสาวเท้าเร็วไปถึงริมทะเลสาบ หมายจะกอบน้ำขึ้นมาดูสักหน่อย
แต่ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะแตะต้องผิวน้ำ แรงสั่นสะเทือนรุนแรงก็เข้าปกคลุมทั่วทั้งยอดเขา!
น้ำในทะเลสาบที่เดิมทียังค่อนข้างสงบพลันซัดสาดคลื่นยักษ์!
ราวกับมีบางสิ่งที่ใหญ่โตมหึมากำลังเคลื่อนไหวอยู่ใต้พื้นน้ำ
แท่งน้ำแข็งหนาเท่าขาอ่อนพุ่งทะลุผิวน้ำเข้าโจมตีมัจจุราชขาวดุจคลื่นถั่งโถม!
“ไม่ได้การ ที่นี่ไม่ใช่แดนโอกาส! มัจจุราชขาว ถอยกลับมาเร็ว!”
มัจจุราชดำตื่นตระหนกหน้าถอดสี
โชคดีที่นางพญาผึ้งไวปฏิภาณว่องไวกว่า
ร่าย[จู่โจมเร็วเหนือเสียง]ทันที ฉุดมัจจุราชขาวจากริมทะเลสาบกลับมาได้
แท่งน้ำแข็งมากมายหนาแน่นปักเต็มริมฝั่ง มัจจุราชขาวมองแล้วใจหายใจคว่ำ
“ใต้น้ำมีเจ้าตัวใหญ่ มัจจุราชดำ จะรายงานท่านนายของเราดีไหม?”
มัจจุราชดำใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนส่ายหน้า:
“ถึงท่านนายจะบอกว่าติดต่อได้ตลอดเวลา แต่ท่านก็เคยบอกด้วยว่า ในแดนลับแห่งโอกาสไม่มีอันตรายใหญ่หลวงอะไรมาก”
“เจ้าตัวใหญ่ใต้ทะเลสาบนี่เหมาะจะเป็นหินลับมีดสำหรับการฝึกฝนครั้งแรกของเราเลย”
“แต่เพื่อความปลอดภัยไว้ก่อน ไปเรียกองครักษ์วิญญาณตนอื่นมาช่วยดีกว่า”
“ได้” มัจจุราชขาวจัดการทันที
ไม่นานนัก องครักษ์วิญญาณที่เหลือก็มาถึงทีละคน