ขอโทษที่เพิ่งตอบทุกคนตอนนี้ ฉันเพิ่งออกจากดันเจี้ยนมา มือเท้าพิการ หัวแตก โชคร้ายที่ไม่ได้ไอเทมยามา ฝนตกหนักเกินไป ฉันคลานต่อไม่ไหวแล้ว เสียดายจริง ๆ ที่มาเจอเกมนี้ บางทีผู้ชนะในอนาคตอาจพาฉันกลับไปสู่โลกมนุษย์ได้อีกครั้ง...... ดันเจี้ยนบรอนซ์ เมืองไนท์ฟีนด์ อยากเคลียร์ให้ผ่านก็มีแต่ต้องฆ่าไปเรื่อย ๆ อีกทั้งพยายามเพิ่มเลเวลให้มากที่สุด จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งส่วนบุคคลได้......
พอข้อความนี้ปรากฏขึ้นในช่องแชทโลก ช่องแชททุกโซนก็ระเบิดทันที
——รู้นะว่าแกกำลังจะตาย แต่ช่วยอย่าเพิ่งตาย พูดให้ชัด ๆ ก่อนสิ!
——โลกบัดซบนี่ทำลายชีวิตคนไปตั้งเท่าไรแล้ว
——สู้ ๆ นะ ต้องรอดแน่ ดันเจี้ยนบรอนซ์ยังผ่านได้ แล้วจะมีอะไรที่ผ่านไม่ได้อีก!
——เชี่ย เพิ่งสังเกตว่าเป็นดันเจี้ยนบรอนซ์ ดันเจี้ยนบรอนซ์ต้องเลเวล 10 ขึ้นไปถึงจะเข้าได้ งั้นไอ้คนโชคร้ายคนนี้คงเผลอเข้าไปในดันเจี้ยนตั้งแต่แรก แล้วติดอยู่ในนั้นตั้งแต่ดันเจี้ยนเปิดสินะ!
——ดันเจี้ยนธรรมดาฉันยังเคลียร์ไม่ผ่านเลย จนมีอาการบาดแผลทางใจ ไม่กล้าคิดเลยว่าจะเจออะไรในดันเจี้ยนบรอนซ์
——รีบไปโซนบริการสิ ที่นั่นมีสถานีแพทย์!
——ต้องเดินทางทุกหนึ่งร้อยกิโลเมตรถึงจะมีสิทธิ์ยื่นคำขอเข้าโซนบริการหนึ่งครั้ง ดูจากสภาพแล้ว คนนี้คงไม่ได้รถจากการสุ่ม แถมสามวันที่ผ่านมาก็อยู่ในดันเจี้ยนตลอด จะสะสมระยะทางให้ครบหนึ่งร้อยกิโลเมตรได้ยังไง!
......
เมื่อเห็นข้อความนี้ เซี่ยซานฟู่ที่เดินทางมาได้แค่ 32 กิโลเมตรก็หดหู่ เธอเห็นทิศทางในช่องแชทเปลี่ยนไป จึงปิดช่องสื่อสาร
เธอมีเลเวลห่างจากอันดับสองถึง 5 เลเวล การพูดคุยเกี่ยวกับเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองบางอย่าง ราวกับว่าเธอเก่งขนาดนั้นแล้ว ก็ต้องออกมาแบ่งปันให้คนอื่นบ้าง
แต่ความจริงแล้ว ประสบการณ์ของเธอปะปนไปด้วยสถานการณ์พิเศษในช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่และเหตุบังเอิญมากมาย โอกาสที่จะทำตามได้แทบเป็นศูนย์ ต่อให้เล่าออกไปก็ไม่มีใครเชื่อ เว้นแต่จะเขียนเป็นนิยาย