ลู่จือจืออยู่กับกู้เหยียนโจวทั้งคืน พลังปราณฟื้นกลับมาได้เจ็ดแปดส่วน
คุณแม่ไม่มีอะไรแล้ว วันรุ่งขึ้นก็ออกจากโรงพยาบาลกลับบ้าน
ลู่จือจือกลัวคุณแม่จะเป็นอะไรอีก จึงแกะสลักจี้หยกด้วยมือเองหนึ่งชิ้นส่งให้ท่าน จี้หยกข้างในฝังกระดาษยันต์ที่เขียนด้วยเลือดของกู้เหยียนโจวไว้
ไม่เพียงเท่านั้น ตอนเช้ามืดเธอยังปลุกคุณแม่ให้ตื่น แล้วพาท่านขึ้นเขาไปดูดซับพลังของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ด้วยกัน
คุณแม่ที่ปกติไม่มีอะไร ตอนนี้สีหน้ากลับยิ่งแดงปลั่งขึ้นทุกวัน
สามวันผ่านไปไวเหมือนโกหก เช้าตรู่วันหนึ่ง กู้เหยียนโจวก็ขับรถมารับลู่จือจือ
ลู่จือจือเตรียมตัวเรียบร้อย สะพายกระเป๋าผ้าใบของตัวเอง
พอขึ้นรถ กู้เหยียนโจวก็ยื่นกล่องของขวัญใบใหญ่ให้เธอ
"จือจือ อันนี้ให้เธอ"
ลู่จือจือรู้สึกว่าตัวเองสนิทกับกู้เหยียนโจวมากแล้ว ไม่ได้ต่อต้านเหมือนตอนแรก
"ฉันเห็นกระเป๋าที่เธอสะพายเก่าแล้ว นี่คือกระเป๋าใบใหม่ที่ฉันเลือกให้เธอ"
ลู่จือจือไม่รู้จักแบรนด์ คิดว่าแค่กระเป๋าใบหนึ่ง รับไว้ก็คงไม่เป็นไร
เธอเปิดกล่องออก ข้างในเป็นกระเป๋าถือหนังสีขาว
หนังนูนขึ้นมา ไม่รู้ว่าเป็นวัสดุอะไร
แต่ฝีมือประณีตมาก แถมยังมีสายสะพายยาว ๆ เอาไว้คล้องเฉียงได้ ดูแข็งแรงทนทานดี
"กู้เหยียนโจว ใบนี้แพงไหม?"
กู้เหยียนโจวเห็นลู่จือจือดูเหมือนจะรับกระเป๋าใบนั้นไว้ ก็รู้สึกดีใจมากในใจ
"ไม่แพง เธอสะพายเล่นไปเถอะ"
ลู่จือจือได้ยินว่าไม่แพง ถึงได้วางใจ
เธอเอาของในกระเป๋าผ้าใบออกมา ทยอยใส่ลงในกระเป๋าใบใหม่ที่กู้เหยียนโจวให้ทีละชิ้น