ครั้งก่อนที่เจอกับลิงขาว หยางฟานเองก็เกือบสิ้นหวังเต็มประดา
แต่โชคดีที่ตอนนี้ลิงขาวถูกหยางฟานสังหารลงได้ ทุกอย่างจึงกลับคืนสู่ภาวะปกติในที่สุด
คิดถึงตรงนี้ หยางฟานรีบเก็บขวดหินไว้แล้วหันหลังกลับคิดจะเสีย
แต่หยางฟานเพิ่งจะเดินไปได้สองก้าวก็หยุดลง
“ไม่ได้ เนื้อหาในขวดหินนี้จะเป็นของแท้หรือของปลอม ใครจะไปรู้ได้ล่ะ”
หยางฟานหยิบขวดหินขึ้นมาดมอย่างพิถีพิถัน น้ำยาด้านในแน่นอนว่าอุดมไปด้วยพลังวิญญาณ
แต่ในสายตาของหยางฟาน สิ่งนี้มันต่างจากน้ำนมวิญญาณปฐพีในตำนานอยู่พอสมควร
คิดได้ดังนั้น หยางฟานจึงเดินไปเดินมาอย่างครุ่นคิด
ตอนนี้ลิงขาวถูกสังหารไปแล้ว หยางฟานควรใช้โอกาสนี้ค้นหารอบด้านว่าจะมีสิ่งใดอื่นเหลืออยู่อีกหรือไม่
ครุ่นคิดแล้ว หยางฟานเดินตรงไปยังหินก้อนใหญ่ก่อนหน้านี้
แล้วหยางฟานก็ใช้พลังผลักหินก้อนนั้นออกไป เผยให้เห็นช่องเขาที่อยู่เบื้องล่าง
ทันที หยางฟานพุ่งทะยานลงไปตามช่องนั้น
ช่องเขาด้านล่างไม่ได้ลึกนัก เมื่อผ่านไปได้ระยะหนึ่ง หยางฟานก็มาถึงก้นหุบเหว
แต่เมื่อหยางฟานเห็นสภาพด้านล่างแล้ว ก็ถึงกับสะดุ้งเฮือก
เพียงเห็นก้นหุบเหวกลับกองทับด้วยกระดูกศพนางนับไม่ถ้วน ข้าง ๆ กองกระดูกนั้นมีถุงมนต์เก็บของวางกองรวมกันราวหลายสิบใบ
หยางฟานเดินเข้าไปหยิบถุงมนต์เก็บของขึ้นมาดู ทันใดนั้นก็พบว่าถุงมนต์เก็บของเหล่านี้กลับว่างเปล่าไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย
หยางฟานจำใจวางถุงมนต์เก็บของลงด้วยความผิดหวัง
แล้วสายตาของหยางฟานก็หันไปมองด้านข้าง
เมื่อเห็นว่าในถุงมนต์เก็บของไม่มีอะไรเลย หยางฟานจึงรีบค้นหารอบ ๆ ทันที
ไม่นานนัก ดวงตาของหยางฟานก็เป็นประกาย
หยางฟานพบรางหินอยู่ไม่ไกลจากถุงมนต์เก็บของเหล่านั้น