โชคดีที่สำนักเลือดสังหารมีเพียงเจตนาให้ราชวงศ์ก้มหัวจงรักภักดี ต่อพวกตัวปลอมที่ส่งเข้าไปก็มิได้เอาใจใส่ เพราะไม่ว่าอย่างไรก็เป็นเพียงคนรับใช้เท่านั้น เป็นสมาชิกราชวงศ์หรือไม่ก็มิใช่เรื่องสำคัญนัก
ในชั้นแรก ราชวงศ์ยังออกประกาศภายนอกว่า ผู้รับใช้เลือดเหล่านี้มีโอกาสก้าวเป็นเซียน
ด้วยเหตุนี้จึงมีบุตรหลานจากตระกูลดีนับไม่ถ้วนที่ถูกส่งเข้าไปเป็นผู้รับใช้เลือด
กว่าจะได้สิทธิ์เป็นผู้รับใช้เลือดสักคน ต้องแย่งชิงกันจนเกือบหัวแตก
แต่เมื่อบุตรหลานของพวกเขาเข้าสู่สำนักเลือดสังหารแล้วต่างหายสาบสูญไป ทีละน้อย ชาวตระกูลดีก็ไม่ยอมให้ลูกหลานเป็นผู้รับใช้เลือดกันมากขึ้นทุกที
วรรษหลายปีนี้ ราชวงศ์แห่งแคว้นต้าเหลียงได้หาทุกวิถีทางเพื่อหาผู้รับใช้เลือดจากที่อื่นส่งขึ้นสำนักเลือดสังหาร
สุดท้ายพวกเขาก็หันเป้าหมายไปที่เหล่าขอทาน
ขอทานเหล่านี้ไร้ที่อยู่ พเนจรไร้หลักแหล่ง ชีวิตไม่ได้ค้ำประกัน ตายไปก็ไม่มีใครเอาใจใส่
ดังนั้นราชวงศ์แห่งแคว้นต้าเหลียงจึงจับกลุ่มขอทานส่งเข้าสำนักเลือดสังหารเป็นระยะ
เพียงแต่สำนักเลือดสังหารมีเงื่อนไขกับผู้รับใช้เลือดสูงมาก คนที่ส่งไปต้องไม่มีโรคภัย ร่างกายต้องไม่อ่อนแรง และต้องไม่ใช่สายลับของศัตรู
ทุกปีราชวงศ์แห่งแคว้นต้าเหลียงจะใช้วิธีการต่าง ๆ คัดเลือกจากบรรดาขอทาน เลือกเฉพาะผู้ที่ร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ แล้วส่งขึ้นสำนักเลือดสังหารพร้อมกัน
หยางฟานเห็นทางนี้แล้ว จึงรีบเดินทางมายังนครหลวงของแคว้นต้าเหลียงแต่เนิ่น ๆ