เซียนหมาจร

ตอนที่ 416 งูเหยี่ยวน้ำแข็งลึกพิศวงเขาหมึก

7 นาที· 1.6K คำ

เด็กหนุ่มคนนี้เพียงแค่มีพลังบำเพ็ญระดับขั้นสร้างฐาน ด้วยระดับฝีมือของมัน ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะวางค่ายกลอันประณีตวิจิตรเช่นนี้ได้

ดูท่าทาง ผู้วางค่ายกล ณ ที่แห่งนี้ต้องเป็นชาวอื่นอย่างแน่นอน

และมองจากการเติบโตของข้าววิญญาณเหล่านี้ พื้นฐานความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายคงไม่ธรรมดา

แต่เจ้าของสถานที่นี้คงไม่อยู่ มิฉะนั้นคงไม่ปล่อยให้หุ่นเชิดตัวหนึ่งอยู่เฝ้าถ้ำบำเพ็ญเพียงลำพัง

ดูเหมือนสวรรค์จะเอ็นดูข้าเสียจริง

เมื่อเจ้าของสถานที่ไม่อยู่แล้ว กว่าข้าจะกวาดล้างของที่นี่จนหมดสิ้น ทุกอย่างก็จะเป็นของข้าทั้งหมด

ทันใดนั้นเขาจึงพุ่งลงไปทันที แต่เมื่อกำลังจะลงมือเก็บเกี่ยวข้าววิญญาณเหล่านั้น คิ้วก็ขมวดขึ้น แล้วมองไปยังถ้ำบำเพ็ญที่ค่อนข้างเก่าคร่ำคร่าด้านหน้า

ถ้ำบำเพ็ญหลังนี้แต่เดิมทรุดโทรมรุ่งริ่ง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา โจวเผิงอดทนเก็บกวาดบริเวณรอบถ้ำบำเพ็ญจนสะอาดสะอ้าน เพื่อก็เพียงเอาใจหยางฟาน

เพื่อให้ถ้ำบำเพ็ญทั้งหลังดูน่าอยู่ขึ้น โจวเผิงยังเคยปลูกดอกไม้และพืชวิญญาณเอาไว้บ้าง ทำให้ที่แห่งนี้ดูเขียวขจีร่มรื่น

เมื่อครั้งที่หยางฟานออกจากการปิดบำเพ็ญหลายครั้งก่อนหน้านี้ ก็เคยชื่นชมเรื่องนี้อย่างมาก

แต่ขณะนั้นเขากำลังอยู่ในช่วงสำคัญของการฝ่าฟันขึ้นสู่สำเร็จแก่นทองตอนกลาง จึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องเหล่านี้มากนัก

ณ ขณะนี้ มองดูดอกไม้ใบหญ้าเหล่านี้ ผู้บำเพ็ญวัยกลางคนกลับลังเลขึ้นมาชั่วขณะ

เจ้าของสถานที่แห่งนี้กลับมีอารมณ์ขันสูงเช่นนี้ ไม่ใช่หรือว่าถิ่นกำเนิดของผู้นี้จะไม่ธรรมดา?

ผู้บำเพ็ญวัยกลางคนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาเริ่มกังวล เกรงว่าหากบังอาจไปยุ่งกับผู้ที่ไม่ควรยุ่งแล้วจะยุ่งยากถ้วนหน้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป