แม้ค่ายกลคุ้มภูเขาด้านนอกจะเข้มแข็งเพียงใด หยางฟานก็ยังไม่วางใจ
ค่ายกลคุ้มภูเขาเช่นนี้เนื่องจากเป็นของที่ยอดเขาชั้นนอกมีติดมาแต่เดิม บางทีอาจถูกแตกทลายก็เป็นได้
ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาจำต้องจัดวางค่ายกลใหญ่ขึ้นอีกชั้นด้วยตนเอง
ดังนั้นหยางฟานจึงรีบตามแนวค่ายกลคุ้มภูเขา จัดวางผนึกเล็กขึ้นมาอีกชั้นเพื่อตนเอง
หยางฟานเชี่ยวชาญผนึกและวิชาลับนับไม่ถ้วน ย่อมรู้ว่าควรจัดวางอย่างไร
ไม่ช้าเขาก็จัดวางผนึกเสร็จสิ้น
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสรรพ ขณะนั้นฟ้าก็มืดค่อยลงทีละน้อย
คนทั้งหลายเมื่อคราก่อนเมื่อจากไปบอกว่าจะไปจับสุนัขจิ้งจอกหิมะ แต่จนบัดนี้ยังไม่กลับมา
เห็นดังนั้น ใจหยางฟานจึงขยับ ต่อจากนั้นเขาจึงเดินสำรวจไปทั่วทั้งยอดดาวทันที
มรดกตกทอดของยอดดาวขาดสะบั้นไปแล้ว หยางฟานเองก็ไม่รู้ว่ามรดกตกทอดนั้นเป็นเช่นไร
ดังนั้นเขาจึงเตรียมค้นหาบนยอดดาว บางทีอาจขุดค้นได้อะไรสักอย่าง
ดังนั้นหยางฟานจึงอดทนค้นหาทุกซอกทุกมุมของยอดดาว รวมถึงถ้ำต่าง ๆ และซากวิหารทั้งหลาย
หวังจะพบมรดกตกทอดสักหน่อย
แต่ค้นหามาได้รอบเดียว เขากลับไม่ได้อะไรเลย
“ชะตากรรมร้ายกาจ หาใช่อยู่ในซากเหล่านี้ไม่ใช่หรือ แล้วจะอยู่ที่แห่งใดเล่า?”
หยางฟานไม่อาจไม่ครุ่นคิด
ครึ่งชั่วยามผ่านไป หยางฟานจึงได้แต่กลับถ้ำบำเพ็ญของตนอย่างหมดอาลัย
เมื่อหาไม่เจอ ก็ได้แต่รอคอยไปก่อน