เซียวหลิงส่ายหัวปฏิเสธรัว ๆ แล้วเอื้อมมือไปจับมือหลั่วฉางเหออีกครั้ง แต่คราวนี้หลั่วฉางเหอก็หลบหลีกอีกเช่นเคย
"พอเถอะ ข้างหน้าไม่ไกลนักก็คือแท่นเทียนจีแล้ว เราต้องรีบหาวิธีพุ่งเข้าไปให้ได้เดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นอีกไม่นาน ผู้คนที่ไล่ตามมาจะยิ่งเพิ่มขึ้นทุกที"
หลั่วฉางเหอกล่าวอย่างจริงจัง
เซียวหลิงทำได้เพียงกลั้นความไม่พอใจในใจไว้ชั่วคราว แล้วเงยหน้ามองไปข้างหน้า
ขณะนี้ หยางฟานจ้องมองไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่
ไม่ไกลนักข้างหน้า แท่นหินสูงส่องประกายระยับสีทองปรากฏขึ้นตรงนั้น
แท่นสูงทั้งหมดมีถึงเก้าชั้น โดยรอบถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีสีทอง และแต่ละชั้นของแท่นเก้าชั้นนี้กลับมีสีสันต่างกันออกไป
ม่านแสงสีน้ำเงินอ่อนล้อมรอบปกป้องแท่นสูงทั้งหมดไว้แน่นหนา
ส่วนบนสุดของแท่นนั้น ลูกแก้วแสงสีทองระยับกำลังหมุนวนไม่หยุด
รอบ ๆ ลูกแก้วแสงนั้นมีวงแหวนหลายวงหมุนวนโคจรอยู่ไม่หยุดหย่อน
เห็นดังนั้น เซียวไป่ฮวาาที่อยู่ข้าง ๆ ก็เบิกตาเป็นประกายวิเศษ
"นั่นมันอะไรน่ะ ทำไมมองไปทางไหนก็วิเศษเหลือเกินแบบนี้?"
หลั่วฉางเหอสูดลมหายใจลึก
"สิ่งนั้นนามว่า เทียนชู ตั้งอยู่บนแท่นเทียนจีนี่เอง จะกล่าวได้ว่าเทียนชูคือสมบัติล้ำค่าที่สำคัญที่สุดของวังชั้นนอกแห่งวิหารเทียนจีทั้งหมด"
"วังชั้นนอก?"
ได้ยินคำนี้ เซียวหลิงหันหัวมามองหลั่วฉางเหออย่างสงสัย
หลั่วฉางเหอรู้ตัวว่าพูดพลาด จึงหัวเราะแห้งเสียงหนึ่ง
"ไม่มีอะไรหรอก เพียงแต่ข้าเห็นมีบันทึกในตำราโบราณว่า วิหารเทียนจีทั้งหมดแบ่งเป็นวังชั้นนอกและวังชั้นใน แต่วังชั้นในอยู่ที่ใดนั้นไม่มีผู้ใดล่วงรู้ บางทีอาจต้องได้เทียนชูมาก่อนจึงจะรู้ว่าเรื่องราวเป็นเช่นไร"