แต่กระนั้น การแทงกระบี่ครั้งนั้นก็ยังบาดเจ็บเส้นลมปราณของเขา ทำให้พลังวิญญาณในกายไหลเวียนไม่สะดวก
มองหญิงผู้บำเพ็ญที่อ่อนแอจนแทบทรุด ชายผู้บำเพ็ญกัดฟันกรอดแน่น
“ดีนักแล! เจ้ากล้าแทงข้าด้วยหนึ่งกระบี่ ข้าจักแทงเจ้ากลับเป็นร้อยเป็นพันครั้ง จึงจะระบายแค้นเคืองในหัวใจได้หมดสิ้น”
ว่าแล้วชายผู้บำเพ็ญก็หัวเราะเสียงลามก พุ่งเข้าใส่ทันที
ถึงหญิงผู้บำเพ็ญจะแทงกระบี่บาดพลังวิญญาณของเขา ทำให้พลังวิญญาณในกายไหลเวียนไม่สะดวก แต่เขาก็คือผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานตอนปลาย ณ บัดนี้ไม่ว่ากระไรก็ยังแผ่พลังรบได้เทียบเท่าขั้นสร้างฐานตอนกลาง
ส่วนหญิงผู้บำเพ็ญในขณะนี้ พลังวิญญาณที่เหลือเค้าถูกนางทุ่มออกไปจนหมดสิ้น แม้วิธีป้องกันเพียงหยิบมือก็ไม่เหลือแล้ว
เห็นชายผู้บำเพ็ญพุ่งเข้ามา หัวใจของนางเย็นเชียบ ชั่วขณะหนึ่งนางแทบอยากกัดลิ้นฆ่าตัวตาย
ขณะนั้นเอง ญาณของนางสั่นไหวโดยพลัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจหนึ่งที่แฝงซ่อนอยู่ในที่มืด
นางจึงมองไปยังทิศหยางฟานทันที ตะโกนดังขึ้น
“มิตรผู้อยู่ในที่มืดนั้น หากท่านเต็มใจออกมือช่วยเหลือ หญิงน้อยจักตอบแทนอย่างใหญ่หลวงแน่นอน”
ณ ขณะนี้ชายผู้บำเพ็ญก็ได้ยินเสียงนั้นเช่นกัน สีหน้าเปลี่ยนไป มองมายังทิศหยางฟาน
ส่วนหยางฟานที่ซ่อนอยู่ในที่มืดร้องอุทานในใจว่าไม่ดี คราวนี้ยุ่งแน่
ตนเองได้เห็นทุกสิ่งจากตรงนี้ ชายผู้บำเพ็ญนั้นจะปล่อยเขาไปได้อย่างไร?
หญิงผู้นี้ย่อมเป็นผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิง มีชาติตระกูลและสายวิชาสืบทอดแน่นอน ถ้าปล่อยให้ผู้มองเหตุการณ์คนนี้มีชีวิตออกจากที่นี้ไป ชายผู้บำเพ็ญนั้นก็คงอยู่เบื่อแล้วอยากตายเสียกลาย