"ความรักของคู่สามีภรรยา? เจ้ายังกล้ามีหน้ามาพูดถึงความรักของคู่สามีภรรยาอีกหรือ"
"หลังจากค้นพบเรื่องน่าขยะแขยงระหว่างเจ้ากับเขา ข้าแม้แต่เคยคิดจะให้อภัยเจ้า"
"ข้าตั้งใจไปเรียนรู้ด้วยตัวเอง พยายามทำตัวให้มีเสน่ห์มีอารมณ์ที่สุด เจ้าบอกว่าข้าไม่ใส่ใจพอ ข้าก็ยิ่งใส่ใจมากขึ้น"
"ข้าคิดว่าด้วยเช่นนี้เจ้าย่อมกลับมา แต่ก็ไม่"
"ความใส่ใจของข้าในสายตาเจ้าช่างเหมือนหมาที่โยกหางอ้อนวอน ตลอดมาเจ้าไม่เคยมองข้าเป็นคน ยิ่งไม่เคยมองข้าเป็นสามี ในตาเจ้ามีแต่ชู้รักของเจ้าทั้งหลายเท่านั้น"
"พูดให้ถูกก็คือ ตั้งแต่วินาทีที่เจ้าทรยศข้า ความรักของคู่สามีภรรยาระหว่างเราก็สิ้นสุดลงแล้ว"
จากนั้นเขาฟันกระบี่ลงอย่างโหดเหี้ยม
เสียงฉีกขาดดังขึ้น กระบี่นั้นฉีกเสื้อผ้าของเซียวหลิงขาด ทิ้งรอยแผลเลือดลึกลงบนตัวนาง
เซียวหลิงสวมของวิเศษป้องกันตัวไว้หลายชิ้น จึงรอดจากการโจมตีที่ร้ายกาจที่สุดมาได้อย่างหวุดหวิด
แม้เช่นนั้นก็ยังทำให้บาดเจ็บสาหัส เซียวหลิงรีบถอยหลังไป กัดฟันแน่นระดมพลังทั้งหมดเพื่อรับมือการโจมตีของลั่วฉางเหอ
ทันใดนั้นลั่วฉางเหอก็ฟันกระบี่ลงมาอีกอย่างโหดเหี้ยม พร้อมกับคำสบประมาทออกมาไม่หยุด
"ตอนเจ้าลับลมครางรักกับผู้อื่น เคยนึกถึงความรักของคู่สามีภรรยาบ้างหรือ? เจ้าต่างหากที่ทอดทิ้งมันทิ้งก่อน บัดนี้จะโทษข้าที่ไม่เหลือมันได้อย่างไร?"
ว่าแล้วลั่วฉางเหอก็ระดมการโจมตีอย่างคลั่ง ชั่ววูบเดียวเซียวหลิงก็ถูกบีบจนตกอยู่ในสถานการณ์อันเป็นอันตรายซ้อนกันหลายชั้น