หยางฟานรู้ตัวทันที ห้องลับใต้ดินนี้เป็นของจริง แต่รูปปั้นน่าเกลียดน่ากลัวทั้งสามหัวหกแขวงรอบข้างนั้นกลับล้วนเป็นเพียงมายาทั้งหมด
เมื่อกำลูกแก้วแน่น สถานการณ์จริงรอบด้านก็ปรากฏเข้าตา
รูปปั้นใหญ่โตน่าสะพรึงเมื่อครู่กลายเป็นโครงกระดูกขนาดมหึมา แม้จะยังมีสามหัวหกแขวง แต่ล้วนถูกประกอบขึ้นมาจากการต่อกันทั้งสิ้น
ส่วนฝ่าเป่าที่เหล่าผู้คนแย่งชิงกันนั้น ก็เป็นเพียงกิ่งก้านสามัญธรรมดาเท่านั้น
เห็นภาพตรงหน้า หยางฟานยิ้มเหยเก
“มายา... เมื่อมีมายาขนาดมหึมาเช่นนี้ ย่อมต้องมีแหล่งกำเนิดของมัน”
เขารีบมองไปรอบด้าน แล้วก็พบเห็นภาพที่ทำให้ตกตะลึง
งูเหลือมยักษ์หนาเท่าโอ่งน้ำคลานเคลื่อนตัวมาอย่างช้า ๆ จากใจกลางห้องลับโดยไม่ส่งเสียงใด ๆ
มันเคลื่อนเข้าใกล้พร้อมจ้องมองเหล่าผู้คนที่กำลังแย่งชิงของวิเศษข้างบนอย่างไม่ละสายตา
บนศีรษะระหว่างดวงตาทั้งสองข้าง มีดวงตาแดนตั้งสีครามเปล่งแสงเจื่อนขึ้น
คิ้วหยางฟานขมวดแน่นทันที
“นี่มันอะไรกัน?”
ขณะที่เขามองไปยังงูเหลือมยักษ์นั้น โจวเผิงในธงราชันมนุษย์ก็ร้องเสียงหลงด้วยความตกตะลึง
“งูเขียวตาฟ้าสามดอก!”
“งูเขียวตาฟ้าสามดอก? นั่นมันอะไร?”
หยางฟานตกใจกับเสียงของโจวเผิง โจวเผิงรีบอธิบายทันที
“ท่านเจ้านายไม่ทราบหรอก งูเหลือมยักษ์ตรงหน้านามว่างูเขียวตาฟ้าสามดอก มันมีพิษร้ายแรงยิ่งกว่าสิ่งใด”
“ที่สำคัญกว่านั้น มันเกิดมาพร้อมดวงตาที่สาม ดวงตาเดียวนั้นสามารถสร้างมายาได้ และยังมองทะลุสิ่งลวงตาได้อีกด้วย”