อาจารย์เซียนเซียวหันไปมองเจ้าเมือง ใบหน้าเต็มไปด้วยความอาย
"ขออภัยจริง ๆ ไม่ว่าข้าจะคำนวณดูเพียงใด ก็ไม่อาจตามหาร่องรอยของผู้นั้นได้"
เจ้าเมืองไม่เคยพบเหตุการณ์ที่การทำนายล้มเหลวมาก่อน จึงรีบถามไล่เรียงถึงสาเหตุ
"การทำนายต้องอาศัยเงื่อนไขของเครื่องสังเวย และต้องดูสภาพแวดล้อมที่บุคคลผู้ถูกคำนวณอยู่ด้วย"
"หากสถานที่ซ่อนเร้นสามารถตัดขาดการตรวจสอบของวิถีสวรรค์ได้ วิชาการทำนายก็จะไม่อาจออกฤทธิ์"
"เบื้องนี้มีเพียงสองสาเหตุ ประการแรกคือสายสัมพันธ์ระหว่างบุตรชายของท่านกับนางสนมคนนั้นได้ขาดสะบั้นสิ้นเชิง ไม่อาจนำมาใช้คำนวณได้อีก"
"ประการที่สองคือผู้นั้นอยู่ในแดนพิเศษที่สามารถต้านทานการตรวจสอบของวิถีสวรรค์"
เจ้าเมืองรีบเอ่ยถามต่อ
"สถานที่แบบใดกันที่ทำเช่นนี้ได้"
"ส่วนใหญ่เป็นแดนอันตรายพิเศษ เช่น ถิ่นที่พลังเงาเย็นเข้มข้น ที่ซึ่งพลังมารมาบรรจบ หรือแหล่งที่พลังเลือดแพร่กระจายและเหล่าผีปีศาจครองพื้นที่"
"ดินแดนลับชั้นเลิศบางแห่งก็มีความสามารถในการบังจับสัมผัสเช่นกัน แต่ผู้นั้นคงไม่ไปอยู่ในดินแดนลับหรอก"
"ณ เบื้องนี้ ข้ายืนยันได้เพียงว่าผู้นั้นซ่อนตัวอยู่ภายในเทือกเขาชางหยุน ส่วนร่องรอยอื่นใดตรวจสอบไม่ได้เลย"
อาจารย์เซียนเซียวโค้งคำนับเจ้าเมือง
"ศิษย์รุ่นหลังฝีมือจำกัด คำนวณได้เพียงเท่านี้"
เจ้าเมืองเมื่อรู้ว่าไม่สามารถสืบหาตำแหน่งที่ชัดเจนได้ ใบหน้ามืดมนลงทันที
ในใจเต็มไปด้วยเพลิงโทสะโชกโฉบ เกือบจะเอ่ยประณามคู่ต่อสู้ออกไปต่อหน้า