เมื่อได้ยินดังนั้น ลั่วฉางเหอพยักหน้า แล้วสายตาหันไปทางหยางฟาน โบกมือเรียก
“เจ้ามาทางนี้”
หยางฟานรีบลุกขึ้น กำลังจะเดินไปหาลั่วฉางเหอ
แต่แล้วลั่วฉางเหอก็ชี้มือลอย ๆ
“นั่งอยู่ตำแหน่งของตัวเอง อย่าขยับ”
“อีกไม่ช้าวังเทียนจีจะเปิดประตู เราทุกคนกำลังจะเข้าไปข้างใน”
“ข้าคิดแล้ว ยังมีบางเรื่องที่ต้องเตือนเจ้าสักหน่อย”
“เมื่อเข้าไปข้างในแล้ว เพราะเจ้าเป็นผู้ครองบัตรเทียนจี จึงต้องระวังตัวให้มาก”
“ห้ามเกิดประทะกับผู้ใดเด็ดขาด เจ้าเข้าใจหรือไม่”
“ขอรับ คนรุ่นหลังเข้าใจแล้ว”
หยางฟานรีบคำนับ
แม้เขากับอีกฝ่ายจะเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสำเร็จแก่นทองเช่นเดียวกัน แต่หยางฟานกลับถ่อมตัวคำนับในฐานะคนรุ่นหลังทุกวรรคทุกตอน ทำให้ทั้งลั่วฉางเหอและเซียวหลิงพอใจเป็นอย่างยิ่ง
เซียวหลิงจ้องหยางฟานเขม็ง พลังมารในแววตายิ่งทวีความหนักหน่วง
นางตัดสินใจแน่นอนแล้ว หยางฟานรู้ความลับของนาง ไม่ว่ากระไรก็ต้องให้เขาตายข้างในนั้น มิฉะนั้นชื่อเสียงของนางจะพังทลายลงทั้งหมด
ครู่ใหญ่แล้ว ลานกว้างเบื้องล่างสั่นสะเทือน
สืบเนื่องจากนั้น วังสูงใหญ่ตระหง่านเบื้องหน้าก็เริ่มเปล่งแสงสีทองระยิบระยับขึ้นทีละสาย
เมื่อแสงทองกะพริบต่อเนื่องไปชั่วครู่ ประตูวังทั้งหลังก็เปิดออกด้วยเสียงกึกก้อง
พลังวิญญาณเบื้องล่างรอบตัวคนทั้งหมดพลันรุนราน แรงมหึมาดูดจากเบื้องล่างพุ่งขึ้นมา ทุกสายตาถูกดูดพุ่งเข้าสู่วังหลวงนั้น