คิดถึงตรงนี้ หยางฟานก็ออกจากถ้ำบำเพ็ญ บินพุ่งไปรอบ ๆ ยอดเขา
ด้วยวิชาค่ายกลของหยางฟานในปัจจุบัน แม้จะก่อค่ายกลใหญ่ชั้นเลิศไม่ได้ แต่การวางค่ายกลสำรวจธรรมดาสักสองแบบก็ไม่ใช่เรื่องยาก
เขาบินวนรอบยอดดาวหนึ่งรอบ ถือเป็นการวางค่ายกลสำรวจอย่างง่ายไว้ได้อย่างพอประมาณ
ค่ายกลสำรวจนี้แม้จะเรียบง่าย แต่ผลในการตรวจจับก็ยอดเยี่ยมจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น สังข์มนต์นี้ปกติซ่อนเร้นยิ่งนัก
นอกจากผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิงจะขึ้นมาถึงยอดเขาเพื่อค้นหาโดยเฉพาะ ไม่เช่นนั้นย่อมหาท่อนเศษของค่ายกลเหล่านี้ไม่พบ
มองไปรอบ ๆ หนึ่งรอบ เมื่อผนึกวางเรียบร้อยแล้ว หยางฟานก็เอามือปรบเบา ๆ แล้วรีบเดินทางกลับถ้ำบำเพ็ญ
ช่างจังหวะที่หยางฟานกำลังจะบินเข้าถ้ำบำเพ็ญ จิตใจเขาก็เต้นวาบขึ้นมา
เมื่อครู่นี้เอง เขารู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งเข้ามากระตุ้นค่ายกลสำรวจของเขา
หยางฟานเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ
“เอ๋ มีสัตว์วิญญาณอะไรวิ่งขึ้นมาบนเขาหรือนี่ ไม่เช่นนั้นค่ายกลจะถูกกระตุ้นขึ้นมาเฉย ๆ ได้อย่างไร”
หยางฟานส่ายหน้า กระดกไหล่ขยับเส้นเอ็น
ดีเหมือนกัน เขาก็ไม่ได้กินอะไรเหมือนมนุษย์ธรรมดามานานแล้ว
ถ้าสัตว์วิญญาณที่ไม่รู้หน้าที่ไหนวิ่งขึ้นมาจริง เขาก็ไม่รังเกียจที่จะสังหารมันลงแล้วเผากินเสีย
หยางฟานพุ่งตัวขึ้น มุ่งไปยังทิศที่ส่งเสียงอื้ออึงมา
บินไปได้เพียงไม่กี่ก้าวเขาก็หยุดลง มองไปทางนั้นด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก