ด้วยเหตุนั้น หยางฟานจึงลอบเคลื่อนไหวไปยังบริเวณคลังสินค้าได้อย่างราบรื่น
เมื่อมาถึงใกล้คลังสินค้า หยางฟานกวาดสายตามองรอบด้าน แล้วสูดลมหายใจลึก ๆ กลั้นลมหายใจสงบจิตมองขึ้นฟ้า
สถานการณ์ยังไม่ถึงกับบานปลาย เขาต้องรอให้การประมูลครั้งใหญ่บะเริ่มขึ้นจึงจะลงมือได้
ครู่ใหญ่มา ดั่งที่เขาเดาไว้ ร่างของคนกว่าสิบคนพุ่งทะยานมาแต่ไกลอย่างรวดเร็ว
คนกลุ่มนี้บังคับกระบี่บินมาจากแดนไกล อีกไม่ช้าก็มาถึงเหนือสายแร่
ทันทีที่เหลือบมองเหล่าผู้บำเพ็ญด้านล่าง คนทั้งสิบกว่าคนก็เยาะเย้ยเสียงเย็นชา
"ข้าคิดว่าเป็นผู้ใด ที่แท้ก็คือพวกเจ้าฝูงปลวกที่ลักลอบขุดแร่อยู่ที่นี่ กล้าหาญนักหนอ"
เมื่อได้ยินถ้อยคำนั้น เหล่าผู้บำเพ็ญด้านล่างต่างสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานตอนปลายอีกผู้หนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากกลุ่มคน
"เฮ้ย ข้าไม่รู้ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสำนักใด แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า อย่ามายุ่งวุ่นวาย"
เขาข่มขู่ด้วยท่าทางร้ายกาจแต่ข้างในหวาดกลัว ทว่ามือที่ถืออาวุธกลับสั่นเทาไม่หยุด
ชัดเจนว่าคนกลุ่มนี้ปรากฏตัวที่นี่ได้ ย่อมสืบค้นพวกเขามาแต่ก่อนแล้ว ในสถานการณ์เช่นนี้ จะรอดปลอดภัยไปอย่างเป็นปกติสุขคงยากยิ่ง
ได้ยินดังนั้น เหล่าผู้บำเพ็ญที่บินมาแต่ไกลทั้งสิบกว่าคนตะโกนเสียงเย็นยะ
"ไม่รู้จักหน้าที่ตายจริง ๆ พวกเจ้าคิดว่าสิ่งที่สำนักของพวกเจ้ากระทำ เราไม่รู้งั้นหรือ"
"พวกเจ้าลักพามนุษย์ธรรมดาไปทั่วสารทิศ เราจับตามองพวกเจ้ามานานแล้ว"
"เมื่อก่อนเรายังไม่แน่ใจ จึงต้องสอดคนของเราเข้าไปแทรกซ้อนอยู่ข้างใน"