ไม่ใช่อย่างอื่น หยางฟานรู้ดีว่าค่ายกลนั้นทรงพลังสักเพียงใด ค่ายกลที่แข็งแกร่งเพียงหนึ่งเดียว เมื่อประกบคู่ด้วยผู้บำเพ็ญผู้เก่งกาจสักไม่กี่คน ย่อมสามารถกวาดล้างบุคคลอื่นได้ทั้งหมดจนไม่เหลือแม้แต่ผืนเดียว
ในสถานการณ์เช่นนี้ หยางฟานจะกล้าส่งชีวิตของตนไว้ในมือของผู้อื่นอย่างเผาะเงาะได้อย่างไร
ขณะที่หยางฟานกำลังครุ่นคิดไม่หยุด ก็มีฝูงแมลงพิสวยหนึ่งบินมาจากด้านข้าง
มองดูสัตว์พิษนั้น หยางฟานสะบัดนิ้วเบา ๆ ทันทีที่เครื่องรางวิเศษหลายใบพุ่งขึ้นโคจรรอบกาย ปกป้องเขาไว้แน่นหนาภายใน
เห็นว่าหยางฟานกลับมีเครื่องรางวิเศษถึงเพียงนี้ นักบำเพ็ญหญิงก็สะดุ้งใจ
พร้อมกับความตกใจ นางไม่อาจถอดใจถอดถอนในใจ สมบัติบนตัวนางช่างน้อยนิดเหลือเกิน ประกอบกับก่อนหน้านี้ได้รับบาดเจ็บมา จึงถูกหยางฟานจับได้ง่ายเช่นนั้น
มิฉะนั้น ด้วยพลังของนางแล้ว ย่อมไม่ถึงกับตกอยู่ในมือหยางฟานได้ง่ายดายเพียงนี้
ขณะที่นางขมวดคิ้วครุ่นคิด หยางฟานก็ใช้เครื่องรางวิเศษเหล่านี้บีบบังคับฝูงแมลงโดยรอบให้ถอยไปเสียแล้ว
ต่อมา หยางฟานชูจานม่านพลังขึ้นหนึ่งคัน หมุนเวียนเบา ๆ รอบกาย จานม่านพลังก็พุ่งทะยานออกไปรอบทิศ
ไม่ช้า ค่ายกลหนึ่งผุดขึ้นเหนือศีรษะของหยางฟาน
เมื่อเห็นเช่นนั้น สตรีผู้นี้กลับแปลกใจจ้องมองค่ายกลนั้น
"ท่านหนุ่มหากันแต่เชี่ยวชาญค่ายกลด้วยหรือ?"
ได้ยินดังนั้น หยางฟานยิ้มบาง
"เชี่ยวชาญหาได้ไม่ พอรู้บ้างเท่านั้น สิ่งนี้ก็เป็นของที่ข้าเสียเงินก้อนใหญ่ซื้อมาก่อนหน้านี้"