สิ่งนี้ทำให้หยางฟานจมดิ่งอยู่ในนั้น ไม่อาจถอนตัวได้สักครู่
ยิ่งแสงระยิบของดวงดาวไหลเข้าสู่ร่างกายมากขึ้นเท่าไร รอบกายของหยางฟานก็ค่อย ๆ ประดับด้วยแสงดาวจาง ๆ หนาขึ้นเท่านั้น
ชั้นแสงดาวนี้ทำให้บุคลิกของหยางฟานดูเกินมนุษย์เป็นพิเศษ ราวกับเซียนที่ถูกเนรเทศลงมา
หยางฟานเหลือบมองรอบด้านอยู่ครู่ใหญ่ จึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ภายใต้พลังแห่งแสงดาวที่แผ่คลุมทั่วฟ้า แค่เพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น ร่างกายของเขาดูราวกับถูกชำระล้าง บัดนี้เต็มไปด้วยพลังดวงดาวแล้ว
แน่นอน ระอายโลกามหาสมบัติเหล่านั้น รวมถึงสิ่งต่าง ๆ ที่เขาเคยใช้หลอมร่างกายมาก่อน ยังคงอยู่ในร่างเช่นเดิม
แต่ก็ด้วยเพราะถูกแสงดาวชำระล้าง สิ่งเหล่านี้จึงยิ่งบริสุทธิ์แน่นแก่นยิ่งขึ้น
ขณะที่หยางฟานกำลังครุ่นคิดว่าแสงดาวจะกลายเป็นอย่างไรต่อไป การหมุนของวงแหวนดาวก็หยุดลงอย่างกะทันหัน
จากนั้นวงแหวนดาวก็แยกออกจากกลาง แก่นดาวเม็ดนั้นพุ่งทะยานออกมาทันที
ไม่นานนัก แสงดาวนับหมื่นนับพันด้านบนประสานรวมตัวกันอีกครั้ง ไหลทาบลงมาเหมือนน้ำตกที่ห้อยกลับหัว
ต่อมาแสงดาวราวน้ำตกนั้นก็หลอมรวมกันเป็นจารึกแสงขนาดมหึมา ร่วงลงมาประจันหน้ากับหยางฟาน
นี่มันอะไรกันแน่?
หยางฟานยื่นมือออกไปทันที สัมผัสแสงดาวนั้นเบา ๆ
มือของเขาลอดผ่านแสงดาวได้อย่างสบาย แต่อักขระบนจารึกแสงดาวกลับมองเห็นได้ชัดเจน
หยางฟานจ้องมองจารึกนั้นไม่วางตาทันที อยากเห็นว่าบนนั้นจารึกอะไรเอาไว้
มองไปครู่ใหญ่ หยางฟานเบิกตากว้างขึ้นทันที
มิใช่อื่นใด บนจารึกแสงนั้นจารึกสารพัดข้อมูลเอาไว้ มันคือมรดกตกทอดของยอดภูเขาดาวนั่นเอง