หยางฟานเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ สายตาของเขามองเห็นรอยต่อบนศพของสิ่งนั้น มีแถวเข็มฝังอยู่เป็นระเบียบแน่นหนา
ชัดเจนว่ามีผู้ใช้วิธีการบางอย่างเย็บศีรษะของลิงเข้ากับร่างของสิงโตไว้
หยางฟานสำรวจดูอีกรอบอย่างถี่ถ้วน
มองไปชั่วอึดใจ หยางฟานไม่อาจข่มเสียงทึ่งไว้ได้
สิ่งประหลาดร่างสิงโตศีรษะลิงตัวนี้ไม่ได้ถูกประกอบขึ้นใหม่เพียงจุดเดียว
บนร่างของมันยังมีอีกหลายแห่งที่ถูกต่อเติมขึ้นด้วยวิธีการนานังการ
บางส่วนถูกเย็บเข้าหากันอย่างหยาบช้า
บางส่วนกลับถูกเหลอกเข้าด้วยกันโดยสิ่งของบางอย่างอันแปลกประหลาด
ส่วนหญิงงามผู้นั้นเมื่อครู่
หยางฟานมองไปยังศพ แล้วเอากระบี่จิกเบา ๆ ที่ศีรษะนั้น
จากนั้นจึงยืนยันได้ว่าศีรษะนั้นที่แท้กลับเป็นเพียงท่อนไม้
"น่าสนใจนัก ไม่คิดว่าจะใช้วิธีเช่นนี้ควบคุมหุ่นเชิดไม้ขึ้นมาได้ ดูท่าผู้นี้คงมีญาณมิใช่ธรรมดา"
หยางฟานสอบมือไว้ข้างหลัง จ้องพินิจหุ่นเชิดเบื้องหน้าและสิ่งประหลาดนั้น
จากนั้นเขาก็เดินไปยังปากถ้ำ เอ่ยเสียงดังไปยังภายนอก
"เพื่อนน้อยใหญ่ท่านผู้นี้ เมื่อมาถึงแห่งนี้แล้ว ก็จงปรากฏตัวออกมาเสียเถิด"
"จะซ่อนหัวซ่อนหางอยู่แบบนี้ไปทำไม?"
"หรือจะให้ข้าออกไปตามหาท่านเอง?"
"อย่างนั้นมิใช่การที่ดีหรอกนะ"
"ท่านโผล่ออกมาเองเถอะ ข้าจะไม่ออกไปก็ได้"
"เช่นนั้นเราสองคนจะได้ใช้เหตุผลกันอย่างสุภาพ"
เพียงเสี้ยวชั่วยาม ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านข้าง
ทันใดนั้นหยางฟานก็มองเห็นใต้แสงไฟในถ้ำ ชายหนุ่มผู้แต่งกายชุดขาวกำลังก้าวเดินมาอย่างช้า ๆ จากไม่ไกลนักหน้าถ้ำ