กล่าวกันว่า มหาวิถีกำเนิดหนึ่ง หนึ่งกำเนิดสอง สองกำเนิดสาม สามกำเนิดสรรพสิ่ง
มหาวิถีกำเนิดหนึ่ง หมายถึงเมื่อสวรรค์ปฐพีเพิ่งเบิกบาน มหาวิถีได้บังเกิดลมหายใจอันเก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่งขึ้น
ลมหายใจนี้สืบมาแต่ยุคไท้ฮวง ครั้งนั้นโลกามหาสมบัติยังมืดมน สรรพสิ่งยังไม่เบิกบาน
ต่อมาลมหายใจแห่งไท้ฮวงแตกแยกออกเป็นบูรพะลมหายใจสองประการ คือหยินและหยาง นั่นคือหนึ่งกำเนิดสอง
สองกำเนิดสาม หมายถึงลมหายใจหยินหยางทั้งสองสอดรับกัน ก่อเป็นลมหายใจแห่งความกลมกลืน นั่นคือสองกำเนิดสาม
สามกำเนิดสรรพสิ่ง หมายถึงลมหายใจแห่งความกลมกลืนนี้แผ่ขยายออกไปบังเกิดเป็นสรรพสิ่งทั้งปวงในใต้หล้า
ส่วนระอายโลกามหาสมบัติ บรรยากาศม่วงหงเมิง และบรรยากาศเสวียนหวง ล้วนแตกแยกมาจากลมหายใจแห่งไท้ฮวงดั้งเดิม
แม้สิ่งเหล่านี้จะสืบมาจากลมหายใจไท้ฮวงดั้งเดิม แต่ก็เป็นเพียงสิ่งที่หลงเหลืออยู่เท่านั้นที่ยังเกี่ยวข้องกับมัน
สูดลมหายใจลึก ๆ หยางฟานเอื้อมมือแตะบรรยากาศม่วงหงเมิงเบา ๆ ทุกครั้งที่สัมผัส ความแสบร้อนนั้นยังกับเปลวไฟก็ทำให้ต้องรีบถอนมือกลับทันที
สายตาหยางฟานเปลี่ยนทิศ มองลงไปยังดวงตาเดียวเบื้องล่าง แววตาสะท้อนประกายพิศวง
ดวงตาเดียวนี้สามารถแผ่บรรยากาศม่วงหงเมิงออกมาได้ ย่อมพิสูจน์แล้วว่าสิ่งนี้มีค่ามหาศาล
คิดถึงตรงนี้ หยางฟานก็อดใจไว้ไม่ได้อีกต่อไป จ้องมองเบื้องล่างอย่างระมัดระวัง ไตร่ตรองหาวิธีนำลูกตานี้มาไว้ในมือ
ลูกตานี้ย่อมไม่ใช่ของธรรมดา อย่างน้อยก็ไม่ควรปล่อยทิ้งไว้ที่นี่
แต่จะทำอย่างไรจึงจะเก็บมันไว้ได้
หยางฟานเป็นทุกข์ใจอยู่ชั่วครู่
เพียงก้อนบรรยากาศม่วงนี้ก็ทรงพลังเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงลูกตาเบื้องล่าง