แต่หยางฟานก็มิได้ใส่ใจนัก
เขาเหลือบมองหวังเชา ศิษย์พี่หวังจึงคลำค้นในถุงมนต์เก็บของอย่างรวดเร็ว
จากนั้นก็ดึงเครื่องปรุงที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา
เมื่อเห็นเนื้อไก่ เป็ด ปลาที่เตรียมมาเป็นแถว หยางฟานก็แปลกใจยิ่ง
"ศิษย์พี่หวัง เจ้าถึงกับเตรียมสิ่งเหล่านี้มาด้วยเชียวหรือ?"
ศิษย์พี่หวังพยักหน้า
"เป็นอย่างนั้นแหละ ออกเดินทางท่องแดนกันถ้าไม่เตรียมของเหล่านี้ไว้จะได้ไหม?"
"ข้าจึงเตรียมไว้ตั้งแต่ก่อนออกเดินทาง"
"พอออกทางเมื่อไรก็ย่างเนื้อกินได้เลย"
พูดจบศิษย์พี่หวังก็เริ่มย่างอาหารอย่างกระตือรือร้น
หยางฟานบำเพ็ญถึงขั้นสำเร็จแก่นทองมาแล้ว
พูดตามตรง ณ ตอนนี้แม้ไม่กินยาเผาอาหารก็ไม่เป็นปัญหาแต่อย่างใด
ด้วยพลังบำเพ็ญระดับของเขา เพียงหลอมพลังวิญญาณก็ทนหนาวร้อนได้ และยังไม่ต้องอดอยากอีกด้วย
แต่ศิษย์พี่หวังเป็นเพียงศิษย์ช่วงหลอมพลัง ยังหลงใหลในทางนี้อยู่นักหนา
หยางฟานจึงมิได้เอ่ยปากขวางอะไร
ก่อนนานกระต่ายกับไก้หนึ่งตัวก็ถูกย่างจนสุก
ศิษย์พี่หวังส่งกระต่ายยื่นให้หยางฟาน
"เชิญลองเนื้อกระต่ายที่ข้าย่างดูสิ"
"ข้าเพิ่งทาน้ำจิ้มสูตรลับของข้าลงไป อร่อยอย่างแน่นอน"
หยางฟานพยักหน้า รับเนื้อกระต่ายย่างมา แล้วลงมือรับประทานอย่างเอิบอาบทันที
ต้องยอมรับว่าของที่ศิษย์พี่หวังย่างนั้นอร่อยจริง
แม้ตอนนี้หยางฟานจะไม่ค่อยมีความต้องการด้านอาหารแล้ว แต่เมื่อคราวใคร่จะทาบาท ตอบโจทย์ใจท้องสักครั้งก็ดูจะดีอยู่เหมือนกัน