นักบำเพ็ญแก่นทองผู้นั้นคำรามออกมาอย่างโกรธกริ้ว บรรดาคนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างสบต่างกันอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร
แท้จริงจับตัวโจรได้แล้ว ทำไมบรรพชนผู้อาวุโสท่านนี้ถึงยังโกรธขนาดนี้อีก
แม้แต่หยางฟานก็ยังงงงวย
เมื่อนักบำเพ็ญขั้นสร้างฐานที่บุกเข้ามาถูกจับตัวได้แล้ว ตามเหตุผลแล้วเรื่องนี้ควรจบลงเสียแล้ว
ไม่คิดว่านักบำเพ็ญแก่นทองผู้นี้กลับยังอยากสืบสวนต่อ
ยิ่งไปกว่านั้น เขาบุกบั่นได้อย่างไรว่าในหุบเหล่ากระบี่มีผู้ทรยศอยู่
หยางฟานใจสั่นคลอเคลีย โชคดีที่เขาเก็บดาบไม้เข้าไปในเตาเล็กเสียก่อนแล้ว จึงไม่ต้องกลัวว่าความผิดปกติจะถูกพบเห็น
"ศิษย์น้องหลิว เกิดอะไรขึ้น ทำไมดี ๆ ถึงปิดหุบเหล่ากระบี่ลง"
ในขณะนั้นเอง เสวียนหยางก็บินทะยานเข้ามา
เสวียนหยางดูร้อนรนอย่างยิ่ง ขณะนี้กำลังมองนักบำเพ็ญแก่นทองผู้นั้นด้วยความงงงวย
"ทำไมงั้นเหรอ เพราะในหุบเหล่ากระบี่นี้มีไส้ศึกของโจรอยู่!"
นักบำเพ็ญแก่นทองตระกูลหลิวขณะนี้ชี้มือไปยังเหล่าคนเบื้องล่างอย่างโกรธกริ้ว
"ไส้ศึกงั้นเหรอ เป็นไปได้อย่างไร ข้ารับใช้เหล่านี้ล้วนเป็นคนของหุบเหล่ากระบี่เรา แม้แต่คนรับใช้ก็ยังมาจากอารามชิงอวิ๋นทั้งนั้น จะกลายเป็นไส้ศึกได้อย่างไร"
เสวียนหยางเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ
ชัดเจนว่า หากนักบำเพ็ญตระกูลหลิวคนนี้พูดให้เป็นความไม่ได้ เขาจะได้เจียนสติสั่นสอนเสียให้รู้แล้ว
"เราได้วางผนึกเอาไว้เดี่ยว ๆ บนอาวุธสำคัญหลายชิ้นในสุสานกระบี่ เมื่อใดที่มีผู้แตะต้องอาวุธเหล่านั้น เราจะรับรู้ได้ทันที"
"หลังจากเราสังหารโจรคนนี้แล้ว แรกขวัญก็รับรู้ทันทีว่ามีผู้แตะต้องผนึกบนอาวุธหนึ่งชิ้น"