สถานที่แห่งนี้ถูกผนึกปิดกั้นมานานชั่วอายุคน เหตุใดเตาธูปจึงยังปรากฏขึ้นที่นี่ได้
เขาสูดลมหายใจลึก แล้วเพ่งสายตาไปยังด้านหลังที่ไกลออกไป
โต๊ะบูชาเรียงรอบวง แทบทุกต้นวางเครื่องสังเวยไว้หนึ่งชิ้น
หยางฟานไม่รู้ว่าเครื่องสังเวยเหล่านี้อยู่ชั้นใด แต่เมื่อเหลียวดูแววตาของนางฟ้าร้อยดอก เขามั่นใจว่าล้วนเป็นของดีทั้งนั้น
เนื่องจากนางฟ้าร้อยดอกเคยค้นคัมภีร์โบราณมาแล้ว คงจะพอรู้ที่มาของสิ่งเหล่านี้
นางพุ่งตรงไปด้านหน้า ออกมือคว้าพัดพับนั้นทันที
แต่จั๋วอวี่ชิงลงมือก่อน ชิงพัดพับไปไว้ในมือเสียแล้ว
"จั๋วอวี่ เจ้าทำอะไรน่ะ!"
เฉินเค่อรีบพุ่งเข้าไปข้างหน้า ฝ่ายจินปู้ฟานก็ตวาดเสียงดัง
"จั๋วอวี่ ยังไม่รีบวางของลงอีกเรอะ!"
จั๋วอวี่สะบัดจมูกเย็นชา หยิบพัดพับขึ้นมาเล่นชมอยู่ครู่หนึ่ง
"ข้าเพียงอยากเหลียวดูว่าพัดอันนี้เป็นอย่างไรเท่านั้น เอาใจใส่อะไรนักหนา ครานี้นางฟ้าร้อยดอกใจร้อนขนาดนี้ งั้นก็ยกให้ก็ได้"
ว่าแล้วก็โยนพัดไปตามสบาย
นางฟ้าร้อยดอกออกมือดึงพัดพับข้ามอากาศ สะบัดจมูกเย็นชา
นางหลั่งพลังวิญญาณเข้าไปในพัดพับ สีหน้าเปลี่ยนไปนิดหนึ่ง รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
"ของอันนี้ยกให้เจ้าแล้วกัน"
นางโยนมันไปให้จินปู้ฟานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
"ขอบพระคุณท่านเซียน"
จินปู้ฟานได้พัดพับมาไว้ในมือ ตื่นเต้นเป็นล้นพ้น ทว่าเมื่อส่งพลังวิญญาณเข้าไปตรวจแล้ว ความตื่นเต้นก็จางหายไปบ้าง
พัดพับอันนี้เป็นเพียงเครื่องวิญญาณชั้นกลางเท่านั้น