ในเวลาเดียวกัน เซียวหลิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ขมวดคิ้วแน่น
“งั้นจะหาได้อย่างไรล่ะ กับดักเทียนจี้แห่งวังเทียนจีแห่งเป่ยหยวน”
เมื่อกุญแจสำคัญในการเปิดวังชั้นในคือกับดักเทียนจี้ เซียวหลิงจึงเริ่มสนใจสิ่งนี้ขึ้นมาเป็นธรรมดา
ถ้าได้โอกาสนี้พุ่งเข้าไปในวังชั้นในได้ ทุกอย่างก็จะราบรื่นไปหมด
ได้ยินดังนั้น ชายชราก็ส่ายหัว
“เรื่องนั้นต้องดูฝีมือของพวกเจ้าเอง”
“แม้กับดักเทียนจี้แท้จะดีที่สุด แต่ถ้าไม่มี ก็เข้าไปตามหาซากศพของเหล่าผู้อาวุโสในสุสานเซียน ลองค้นดูก็ได้”
“กับดักเทียนจี้เหล่านั้นแม้เป็นของเลียนแบบ แต่ก็ไม่เลวเลย”
“แน่นอน จะหาเจอหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง”
จากนั้นชายชราก็หันไปมองคนอื่นต่อ
“เอาล่ะ ยังมีใครต้องการต่อรองอีกไหม”
ชายชรามองไปที่หยางฟานในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาหวังให้หยางฟานก้าวออกไปต่อรองเช่นกัน
ได้ยินคำนี้ เซียวหลิงกัดฟันแน่น นางก้าวออกไปหนึ่งก้าว
“ผู้เฒ่าพี่ ข้าผู้น้อยขอแลกเปลี่ยนสิ่งของ”
“โอ้? เจ้าต้องการแลกเปลี่ยนอะไร”
เซียวหลิงโบกมือ ฝ่าเป่าหลายชิ้นพุ่งออกมาทันที
“ข้ามีฝ่าเป่าอยู่ไม่กี่ชิ้น ข้าต้องการแลกเป็นเม็ดยาเสวียนอิน”
ได้ยินดังนั้น ชายชราก็เลิกคิ้ว
“เม็ดยาเสวียนอินงั้นรึ? ดี ข้าลองดูคุณค่าก่อน”
ชายชรารับฝ่าเป่าทั้งหลายไว้ มองดูหนึ่งครั้งแล้วพยักหน้า
จากนั้นเขาโบกมือไปข้าง ๆ ยาอมฤทธิ์หนึ่งเม็ดพุ่งออกมาทันที
“นี่คือเม็ดยาเสวียนอิน ข้าลองชั่งดูคุณค่าก่อน”
วูบหนึ่ง เม็ดยาเสวียนอินร่วงลงบนตาชั่ง แต่ครั้งนี้ฝั่งเม็ดยาเสวียนอินหนักกว่าชัดเจน
“ของเจ้าพวกนี้ยังไม่พอ ต้องการของอีกมากกว่านี้”