เขาตั้งใจจะเยาะเย้ยประมุขก๊กปลาวาฬยักษ์ให้เจ็บช้ำสักหน
แต่เมื่อผู้อื่นเอ่ยขึ้นมา เขาก็ไม่อาจเยาะเย้ยต่อไปได้ จำต้องเก็บคำพูดไว้เงียบ ๆ
เมื่อเห็นประมุขก๊กปลาวาฬยักษ์สงบลง ประมุขก๊กมังกรบินทำเสียงจุ๊ลึกในคอ แล้วเดินกลับไปยังที่นั่งของตน
แต่ทว่าสีหน้าของเขากลับไม่เป็นมิตร ความรังเกียจต่อหยางฟานเขียนชัดเจนอยู่บนใบหน้า
หาอย่างไรก็ไม่ได้ หยางฟานเพิ่งใช้ฝีมือนั้น แทบจะแตะถึงจุดสำคัญที่สุดของลูกสาวเขาโดยตรง ชายอย่างเขาจะทนได้อย่างไร
"ขออภัย ข้ามิได้ตั้งใจ"
หยางฟานรีบเอ่ยแก้ตัว สถานการณ์แบบนี้เขาเองก็พบเป็นครั้งแรก จึงละอายใจอยู่ไม่น้อย
สตรีนั้นได้ยินดังนั้นก็โกรธกริบ คิ้วโค้งเป็นรูปวิลโลว์พลันตั้งชันขึ้น
หากหยางฟานไม่พูดอะไร ตรงเข้าประลองต่อไปเฉย ๆ นางยังทำเป็นมองไม่เห็นได้
แต่หยางฟานกลับขอโทษขึ้นมาเสียเอง นางกลับไม่รู้จะทำอย่างไรเสียแล้ว
"เจ้า... ดีนักหยางฟาน ไอ้หนุ่มลามก กล้าทำกับข้าเช่นนี้ วันนี้ข้าจะให้เจ้ารู้จักความสูงต่ำของฟ้าปฐพีให้ได้"
พูดจบ สตรีพุ่งตัวเข้าหาหยางฟานทันที กระบี่ในมือฟันลงอย่างหนักหน่วง
เหลือบเห็นกระบี่คมที่ฟันลงมา ริมฝีปากหยางฟานยกยิ้มเยาะ
"ทำไมต้องเสกับอาวุธเล่า อย่างนี้มันไม่สนุกเลยนะ"
ทันใดนั้นหยางฟานถอยหลังไปหนึ่งจังหวะ ตามด้วยเครื่องรางหลายใบพุ่งออกไป
เครื่องรางทั้งหลายระเบิดขึ้นกลางอากาศทันที แล้วหมอกควันก้อนหนึ่งก็โอบล้อมสตรีไว้มิดชิด