“ตั้งค่ายกลไว้หรือ?”
หยางฟานเกาหัวเบา ๆ
“แต่ตอนนี้ข้าไม่มีของที่เหมาะสมจะใช้ตั้งค่ายกลเลย”
โจวเผิงฟังแล้วยิ้ม
“เจ้าของท่านละแวกนี้ยังมีตลาดซื้อขายอยู่ ไปแลกเปลี่ยนของดูก่อนก็ได้ ซื้อค่ายกลสำหรับบังบางเหตุบังอาจมาสักสองสามชุด”
“เมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราซ่อนตัวอยู่ในถ้ำบนภูเขาก็จะไม่ถูกผู้ใดค้นพบได้โดยง่าย”
หยางฟานมีความเชี่ยวชาญด้านค่ายกลน้อยนิด ทำได้เพียงซื้อจานม่านพลังและเครื่องมือค่ายกลมาตั้งค่ายกลเท่านั้น
เมื่อโจวเผิงว่ามาเช่นนั้น หยางฟานก็รู้ว่าไม่อาจชักช้า จึงรีบออกจากเทือกเขา มุ่งหน้าสู่เมืองที่ใกล้ที่สุด
แม้ที่นี่จะเป็นเขตเทือกเขาชางหยุน แต่เนื่องจากทั้งเทือกเขายาวนับพันลี้ จึงมีเมืองตั้งอยู่รอบ ๆ อย่างธรรมดา
และเพราะเป็นแดนสามพรรค์ไม่มีใครปกครอง เมืองเหล่านี้จึงไม่ตกอยู่ใต้อำนาจของสามอาณาจักรใด ถือได้ว่ามีอิสระค่อนข้างมาก
เมื่อเข้าสู่เมืองแล้ว หยางฟานไม่รีบไปแลกเปลี่ยนของ แต่หาซื้อแผนที่และแผ่นหยกบรรจุวิชาที่บรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับบริเวณเทือกเขาชางหยุนจากตลาดซื้อขายใกล้ ๆ ก่อน
เขาต้องการศึกษาสถานการณ์แถบนี้ให้ละเอียด
ได้แผนที่กับแผ่นหยกบรรจุวิชามาแล้ว หยางฟานจึงหามุมเงียบ ๆ ศึกษาอย่างพิถีพิถัน
ผ่านแผ่นหยกบรรจุวิชาและแผนที่ หยางฟานเข้าใจเทือกเขาชางหยุนได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เทือกเขาชางหยุนตั้งอยู่บนจุดบรรจบของสามอาณาจักร ประกอบกับยาวนับพันลี้ จึงเป็นแดนสามพรรค์ไม่มีใครปกครองมาช้านาน