หยางฟานระแวงเสวี่ยหมิงมาตลอด บัดนี้เสวี่ยวั่งเต็มใจรับเขาเป็นศิษย์ นับเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง
แม้ไม่รู้ว่าเสวี่ยวั่งคิดอะไรอยู่ แต่เขารู้ว่าฝ่ายเสวี่ยหมิงคงไม่ได้หวังดีแน่นอน
การมาอยู่กับเสวี่ยวั่งที่นี่ย่อมดีกว่าไปหาเสวี่ยหมิงแน่นอน
หยางฟานพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว
“งั้นศิษย์ขอถวายความเคารพอาจารย์ก่อนพระเจ้าค่ะ”
เขารีบค้อมกายถวายบังคมต่อเสวี่ยวั่งหนึ่งครั้ง
เห็นหยางฟานรู้จักกาลเทศะเช่นนี้ เสวี่ยวั่งยิ่งพอใจเป็นทวีคูณ ตบมือลั่นไม่ขาดสาย
“ดีมาก เจ้าเด็กน้อยนี่ไม่เลวทีเดียว ข้าชอบคนฉลาดอย่างเจ้าแบบนี้นัก”
“เจ้าลงไปทำภารกิจให้ข้าก่อนเถอะ ข้าจะไปตามเสวี่ยหมิงเดี๋ยวนี้”
กล่าวจบแล้ว เสวี่ยวั่งก็เร่งเร้าให้หยางฟานรีบลงจากภูเขาโดยเร็ว
หยางฟานพยักหน้า แล้วรีบหิ้วสัมภาระลงจากภูเขาทันที
อีกด้านหนึ่ง เสวี่ยวั่งบินตรงไปยังถ้ำบำเพ็ญของเสวี่ยหมิง
หลังลงจากภูเขาแล้ว หยางฟานก็มุ่งหน้าไปยังตลาดซื้อขายใกล้เคียงอย่างร่าเริง
เมื่อมาใกล้ตลาดซื้อขายแล้ว เขาก็สวมหน้ากากลง
ครั้งนี้เพราะมีเสวี่ยวั่งเอ่ยปากช่วย หยางฟานจึงไม่พาหุ่นเชิดนั้นติดตัวมา
แม้เช่นนี้จะขาดผู้ช่วยไปหนึ่งคน แต่หยางฟานกลับไม่ถือสิ่งใด
ตัวเองระวังหน่อยก็น่าจะไม่มีอะไร
เช่นนี้ หยางฟานก็เดินเข้าไปในตลาดซื้อขาย
ด้วยบทเรียนจากครั้งก่อน หยางฟานครั้งนี้จึงระมัดระวังมากขึ้น
เขาเข้าใจดีว่าทรัพย์สมบัติไม่ควรเปิดเผยให้คนอื่นเห็น ดังนั้นทุกครั้งที่ทำการค้าขายจึงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง
ทุกครั้งที่ทำการค้าเสร็จสิ้น เขาจะต้องหามุมอับแปลกซอกที่ลับตาหนึ่งเพื่อเปลี่ยนหน้ากากใบใหม่