หยางฟานส่ายหัวเบา ๆ แล้วยังคงนั่งดูไฟกันจากฟากฝั่งต่อไป
ดีมาก พวกสำนักศพภูตคิดว่าเป็นฝีมือลอบโจมตีของสำนักเลือดแม่มด เช่นนี้ยิ่งดีที่สุด
หยางฟานมองสถานการณ์การสังหารกันอยู่ฝ่ายนั้น แล้วจึงหันหลังกลับมา ล้วงฉลององค์ของศิษย์สำนักเลือดแม่มดสักคนออกมา แล้วก็นำมาคลุมใบหน้าตนเอง
เมื่อเป็นเช่นนี้ ขอแค่ปล่อยให้มีผู้รอดชีวิตเหลืออยู่หนึ่งสองคน ก็จะสามารถปลุกปั่นความบาดหมางระหว่างสำนักเลือดแม่มดกับสำนักศพกุมารขึ้นมาได้สำเร็จ
ขณะนี้ เมื่อพายุหมุนสีเลือดอาละวาดอยู่ภายในค่ายกล บรรดาผู้รับใช้เลือดของสำนักศพภูตก็ตายอย่างน่าเวทนาลงเรื่อย ๆ ใต้พายุหมุนสีเลือดนั้น
พายุหมุนเหล่านี้รุนแรงเฉียบคมยิ่งนัก อีกทั้งกวาดทุกสิ่งภายในจนเกลี้ยงเกลา ไม่ช้าก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงกับผู้รับใช้เลือดเหล่านั้น
จวบจนผู้รับใช้เลือดแทบขยับตัวไม่ไหว ลมหายใจเหลืออยู่น้อยนิด หยางฟานจึงรู้ว่าโอกาสของตนมาถึงแล้ว
แม้ผู้รับใช้เลือดของสำนักศพภูตส่วนใหญ่จะตายไปแล้ว แต่หยางฟานก็คว้าจานม่านพลังขึ้นมาทันที แตะลงบนมันไม่กี่ครั้ง แล้วปิดค่ายกลลง
ต่อจากนั้น หยางฟานถือจานเครื่องราชูปถัมภ์พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ผู้รับใช้เลือดของสำนักศพกุมารเหล่านี้สูญสิ้นพลังรบไปแล้ว หยางฟานย่อมไม่กลัวพวกมัน
ชั่ววูบเดียว หยางฟานก็พุ่งถึงตัวผู้รับใช้เลือด แล้วเหวี่ยงมือคว้าเข้าหากระดิ่งนั้นอย่างจ้าเผ็ดร้อน
“สัตว์นรก! ข้าจะไม่มีวันยอมให้เจ้าสำเร็จ”
ผู้รับใช้เลือดคว้ากระดิ่งขึ้นมาอย่างเบ็ดเสร็จ แล้วเขย่ามันอย่างเต็มแรง
ทันใดนั้น ศพภูตสองตนราวกับได้รับคำสั่ง ก็พุ่งเข้าโจมตีหยางฟานทันที