เขาเปิดถุงมนต์เก็บของออก กล่องหยกลูกหนึ่งพุ่งทะยานออกมา ค่อย ๆ เปิดอย่างระมัดระวัง มองดูดวงตาสามดวงภายใน แล้วไม่อาจข่มใจไว้ได้ จึงถูมือขึ้นมาโดยพลการ
ภายในกล่องหยกนี้ผนึกดวงตาที่เขาทิ้งไว้เมื่อครั้งสังหารอสูรกายพันธุ์งูเขียวตาฟ้าสามดอกเมื่อก่อน มีค่ามหาศาล และบัดนี้ก็พอมีประโยชน์ให้ใช้งานพอดี
เขาหยิบดวงตาธรรมดาทั้งสองของงูเขียวตาฟ้าสามดอกขึ้นมาในมือ ซึ่งช่วยเสริมวิชาเวทตาของผู้บำเพ็ญได้เป็นอย่างดี
แม้หยางฟานจะไม่ได้เรียนรู้วิชาเวทตาใดไว้ ทว่าหากสามารถหลอมรวมดวงตาทั้งสองนี้ได้ เขาก็จะเข้าถึงวิชาเวทตาได้บางส่วนเช่นกัน
เขาจึงนั่งขัดสมาธิลงทันที เริ่มหลอมรวมดวงตาทั้งสองเสียเลย อย่างไรก็ยังมีเวลาอีกยาวกว่าวังเทพวิถีจะเปิดประตู เวลาจึงไม่เป็นข้อกังวล
หลายวันต่อมา เขาใจเย็นมั่นคงหลอมรวมอยู่เพียงลำพัง แม้เป็นครั้งคราวจะมีใครบางคนเปิดห้องลับเข้ามาตรวจตรา เขาก็หูหนวกตาบอด ไม่เอาใจใส่ พุ่งความสนใจไปที่การบำเพ็ญแต่เพียงอย่างเดียว
หลังผ่านไปหลายวัน เขาในที่สุดก็หลอมรวมดวงตาทั้งสองของงูเขียวตาฟ้าสามดอกเข้าไปในดวงตาของตนจนสิ้นซาก
เพราะดูดกลืนสารสำคัญของงูเขียวตาฟ้าสามดอกเข้าไป ดวงตาของหยางฟานจึงอาบอำนาจบางส่วนของมันไว้ด้วยในเวลาเดียวกัน
ดวงตาเดียวของงูเขียวตาฟ้าสามดอกใช้สร้างมายา ดังนั้นดวงตาทั้งสองของมันจึงมีความสามารถในการมองทะลุม่านมายาและเจาะเห็นแจ้งทุกสิ่ง
แต่นายหนุ่มเพียงดูดกลืนและหลอมรวมสารสำคัญของดวงตาไว้เท่านั้น ยังห่างจากวิชาเวทตาที่สมบูรณ์อยู่หลายขั้น
ทว่าเพียงระดับนี้ หยางฟานก็พึงพอใจใจแล้ว
เมื่อดวงตาธรรมดาทั้งสองหลอมรวมเสร็จสิ้น เขาจึงหยิบดวงตาสีน้ำเงินดวงนั้นขึ้นมา ดวงตาดวงนี้คือกุญแจสำคัญที่งูเขียวตาฟ้าสามดอกใช้สร้างมายา