“ไม่ใช่ว่ามหาผนึกธาตุทั้งห้านี้จะมีอะไรพิเศษเป็นพิเศษ?”
หยางฟานเคยให้โจวเผิงลองสำรวจที่นี่มาก่อนแล้ว
ผนึกแห่งนี้ยืนยันว่าต้องใช้ญาณอันแก่กล้า โจวเผิงเพียงคนเดียวย่อมไม่อาจทลายได้
พอมาถึงตรงนี้ เขาลองตรวจสอบด้วยตนเอง ก็ปรากฏว่าเป็นเช่นนั้นจริง
นางฟ้าร้อยดอกยิ้มหวานมองไปยังหยางฟาน
“ท่านผู้เชื้อสายสูงศักดิ์ยังไม่ทราบอีกหรือ แม้ค่ายกลใหญ่นี้จะดูคล้ายค่ายกลใหญ่ธาตุทั้งห้าก็จริง”
“แต่พวกเราไม่ต้องหลั่งพลังวิญญาณ หากต้องหลั่งญาณเข้าไปแทน”
“ผู้วางค่ายกลใหญ่นี้ในยุคก่อนรู้ดี ด้วยเกรงว่าจะมีผู้ใดแย่งชิงสิ่งของที่นี่ไปเพียงลำพัง”
“จึงตั้งใจวางค่ายกลใหญ่เช่นนี้ไว้โดยเฉพาะ”
หยางฟานพยักหน้าเบา ๆ มิได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม
เขาชี้นิ้วเหวี่ยงไปข้างหน้าเบา ๆ ลำแสงหนึ่งพุ่งทะยานออกจากปลายนิ้ว
ลำแสงที่เนรมิตจากพลังวิญญาณส่องฉายไปยังเบื้องหน้าของยอดเขาโดยตรง
ผนึกบางเบาปรากฏขึ้น ณ ที่นั้น ดูเลือนรางประดุจระลอกน้ำ บังคลุมสภาพจริงเบื้องในไว้มิด
คิ้วหยางฟานขมวดเล็กน้อย
หากมองไปข้างใน คงเป็นอีกโลกหนึ่งที่ต่างจากภายนอกคนละขั้ว
เขามองเห็นม่านมายาชั้นหนึ่งฝังอยู่ในผนึกนี้ ปิดบังฉากจริงเบื้องในไว้
นางฟ้าร้อยดอกพยักหน้า
“ท่านผู้เชื้อสายสูงศักดิ์ทรงกล่าวถูกต้องแล้ว ในผนึกนี้มีม่านมายาเสริมชั้นหนึ่งอยู่จริง”
“พูดตามตรง แม้ข้าเองก็ยังไม่ชัดแจ้งว่าใต้ดินแดนลับแห่งนี้ยังซ่อนผนึกอีกกี่ชั้น”
จั๋วอวี่เอื้อกแค่กเบา ๆ
“ถ้าเผอิญท่านเซียนทลายผนึกแล้ว ปลายทางกลับพบว่าเข้าสู่ดินแดนลับไม่ได้”