เพียงแค่กำลังจะพุ่งทะลุออกนอกเมือง เสียงตวาดเย็นเยียบบาดใจกลับดังขึ้นจากเบื้องบน
"เจ้าหนูจากไหนมา คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไปนักหรือ?"
"เจ้าเห็นว่านครชางหยุนเป็นที่ใดกันแน่?"
เสียงพูดเพิ่งจบ หยางฟานก็รู้สึกได้ถึงกระแสอากาศร้อนแผดเผาพุ่งลงจากเบื้องบนอย่างรวดเร็ว
หยางฟานรีบเงยหน้าขึ้นมอง
เห็นลูกศรสีเพลิงแดงพร้อมคลื่นไอร้อน พุ่งตรงมายังตัวเขาอย่างชักพริบ
ไม่ดีแล้ว
หยางฟานทันเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง ลอดตัวหลบลูกศรนั้นไปได้อย่างหวุดหวิด
"ปัง!" เสียงระเบิดดังกึกก้อง
ลูกศรกระแทกพื้นลงอย่างหนักหน่วง ระเบิดเป็นหลุมลึกโตทันที
เมื่อลูกศรแรกล้มเหลว หนุ่มน้อยผู้ลอยเด่นอยู่กลางอากาศก็เบ่งน้ำเสียงเย็นเย่อออกมา
เขาชูมือขึ้นตั้งคันธนูขึงสายอีกครั้ง ปลายศรล็อกเป้าหมายไว้ที่หยางฟานเบื้องล่างอย่างแน่นหนา
หยางฟานเห็นดังนั้นก็ยกมือขึ้นกระพืออย่างรวดเร็ว
เครื่องรางวิเศษรูปตราประทับก้อนหนึ่งพุ่งออกไปทันที คลี่ขยายตัวกลางอากาศอย่างรวดเร็ว
แปรเป็นตราประทับยักษ์ขนาดสิบกว่าจั้งในเวลาเพียงแวบเดียว
ตรายักษ์ตั้งมั่นขวางอยู่เบื้องหลังหยางฟาน คุ้มกันให้เขาเร่งฝีเท้าพุ่งทะยานฝ่าออกไปนอกเมือง
"เร็ว!"
"เปิดค่ายกลใหญ่พิทักษ์เมืองทันที ห้ามปล่อยเจ้านั่นหนีไปเด็ดขาด!"
หนุ่มน้อยกลางอากาศตวาดลั่น
คันธนูยาวในมือสะสมพลังขึ้นอีกครั้ง ลูกศรเพลิงดวงที่สองแหวกท้องฟ้าพุ่งออกมา
ลูกศรนี้เร็วกว่าเดิม พลังมหาศาลกว่าเดิม กระหน่ำตรงเข้าใส่ตรายักษ์โดยตรง
ตรายักษ์รับแรงกระแทกนี้ไว้ได้อย่างหนักอึ้ง แต่พลังของเป่าเองย่อมสู้คันธนูฝ่าเป่าของอีกฝ่ายไม่ได้