และแล้วนางก็ลดเสียงลงต่ำ
“พวกเจ้าล้วนเป็นศิษย์ของสำนักต่าง ๆ ไม่ว่าจะจากยอดเขาใด หรือเป็นศิษย์ชั้นนอก หรือศิษย์ชั้นใน จากนี้ไปย่อมไม่อาจมาที่นี่ได้โดยง่าย ครั้งนี้ถือเป็นข้อยกเว้น”
“นับแต่นี้จงใช้โอกาสแห่งการแลกเปลี่ยนซื้อขายนี้ส่งต่อข่าวสารถึงกัน ห้ามติดต่อผู้อื่นโดยพร่ำเพรื่ออีก พวกเจ้าเข้าใจหรือไม่?”
เมื่อได้ยินถ้อยคำขององค์หญิง บรรดาผู้คนที่อยู่ ณ ที่นั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าหนักแน่น
“ขอน้อมรับพระบัญชาขององค์หญิง”
เมื่อได้ยินดังนั้น เจ๋อหลานองค์หญิงจึงพยักหน้าพอใจ
จากนั้นสายตานางเบนไปมองหยางฟาน
แล้วนางก็พยักหน้าเบา ๆ ไปทางหยางฟาน
“ท่านกวนไหล่ ถ้าข้าไม่เข้าใจผิด ตอนนี้เจ้าควรเป็นศิษย์เพียงผู้เดียวของยอดดาวสินะ?”
“ประมุขยอดดาวของพวกเจ้าเป็นคนง่ายต่อการคุยหรือไม่?”
เมื่อได้ยินดังนั้น หยางฟานจึงพยักหน้า
“อาจารย์ที่ได้มาโดยบังเอิญของข้าแทบไม่เอือมระอากับกิจการใดเลย ตอนนี้ทั้งยอดดาวบนลงล่างข้าเป็นผู้กำหนดทุกสิ่ง”
“ดี งั้นจากนี้เจ้าก็จัดแผงขายของเพิ่มขึ้นอีกหน่อย หรือไม่ก็หมั่นแวะไปเวียนหัวอยู่ที่จัตุรัสแลกเปลี่ยนนั่นบ้าง”
“นอกจากนี้ เว้นแต่จัตุรัสแลกเปลี่ยนและแผงขายของแล้ว บริเวณใกล้วังเทียนจีแห่งเป่ยหยวนยังมีตลาดซื้อขายอีกหลายแห่ง ก็สามารถคบหาสมาคมกับผู้คนจากสำนักและอำนาจอื่นเพิ่มขึ้นได้ด้วย”
หยางฟานอึ้งงัน ยื่นนิ้วชี้ตัวเอง
“ข้า...ข้าหรือ?”
“ให้ข้าเป็นคนดึงดูดผู้อื่นงั้นหรือ?”