“จูฉงปา! ฉัน*****แก!”
“เจ้าขอทานจากเฟิ่งหยาง กล้าดีอย่างไรมาวางอำนาจบาตรใหญ่ในท้องพระโรงเฟิ่งเทียน?”
“พอได้เป็นจักรพรรดิแล้ว ก็ไม่เห็นหัวราษฎรอีกต่อไป!”
“ถ้าแน่จริงก็เอามีดสามพันหกร้อยเล่มมาแล่เนื้อข้าให้ตายทั้งเป็น นั่นถึงจะเรียกว่าลูกผู้ชาย!”
ปีหงอู่ที่ 21 แห่งราชวงศ์หมิง ภายในท้องพระโรงเฟิ่งเทียนแห่งหนานจิง เสียงตวาดด่าของหยวนหลิน ขุนนางผู้ตรวจการ กึกก้องไปทั่วราชสำนัก
จูหยวนจางบนบัลลังก์ทรงเดือดดาลจนไฟโทสะลุกโชน เขาตบที่นั่งแล้วลุกพรวด ตวาดว่า “จับไอ้สารเลวนั่นไปแล่เนื้อให้เป็นพันชิ้น! กำจัดตระกูลมันเก้าชั่วโคตร!”
หยวนหลิน ขุนนางผู้ตรวจการ แสดงสีหน้าเหยียดหยาม หยิ่งผยองไม่เกรงกลัว “กำจัดตระกูลข้าสิบชั่วโคตรแล้วจะทำไม!”
“ดี! ดี! ดี... กำจัดตระกูลเจ้าสิบชั่วโคตรใช่ไหม ข้าก็จะกำจัดสิบชั่วโคตร!” จูหยวนจางโกรธจนตัวสั่น
นับตั้งแต่สถาปนาราชวงศ์หมิงมา ยังไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาเช่นนี้!
【ติ๊ง—ค่าความโกรธของจูหยวนจางทะลุ 100! ยินดีกับโฮสต์ที่ประท้วงถวายชีวิตสำเร็จ สติกลับสู่โลกความเป็นจริง】
เมื่อหยวนหลิน ขุนนางผู้ตรวจการ ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ สีหน้าก็เผยความตื่นเต้นขึ้นมาทันที เขากำลังจะด่าคำหยาบคายยิ่งกว่าเดิม
องครักษ์เสื้อแพรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ซึ่งตกใจจนวิญญาณแทบหลุด รีบกรูกันเข้ามาปิดปากหยวนหลิน ทำให้เขาไม่อาจสำแดงฝีปากได้เต็มที่
องครักษ์เสื้อแพรหลายคนมือไม้สั่น พากันลากตัวเขาออกไปนอกท้องพระโรงเฟิ่งเทียน โดยไม่ทันสังเกตว่าเวลานี้หยวนหลินหมดสติไปแล้ว เหลือเพียงร่างเปลือกเท่านั้น...
แววตาเปี่ยมสังหารของจูหยวนจางกวาดมองเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ ก่อนกล่าวเสียงเย็นว่า “ยังมีผู้ใดคัดค้านการตั้งระบบครัวเรือนทหารของข้าอีกหรือ?”
เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ต่างเงียบกริบ ราวจักจั่นจำศีลในฤดูหนาว
แม้แต่หลานอวี้ ผู้กล้าหาญมาแต่ไหนแต่ไร ก็ยังรู้สึกเย็นวาบไปถึงฝ่าเท้า
บัดซบเอ๊ย หยวนหลินเจ้าขุนนางตรวจการนี่กล้าหาญถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
แค่คัดค้านระบบครัวเรือนทหารก็ว่าไปอย่าง นี่ยังลามไปด่าถึงพระมารดาของจักรพรรดิอีกหรือ?
แต่เมื่อลองคิดดู คำพูดของคนผู้นั้นก็ใช่ว่าจะไร้เหตุผล เมื่อครัวเรือนทหารดำรงอยู่ไปหลายสิบปี หรือร้อยปีให้หลัง สุดท้ายจะเป็นชาวนาหรือทหารกันแน่?
เรื่องแม่ทัพยึดครองนาที่ดีของครัวเรือนทหาร หากพินิจให้ถี่ถ้วนแล้ว วันหน้าต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ยากจะยับยั้งได้
แต่... ถึงกับจะกำจัดสิบชั่วโคตรแล้ว ยังจะมีใครกล้าพูดคัดค้านอีกแม้แต่คำเดียว?
เมื่อเห็นว่าไม่มีขุนนางคนใดคัดค้าน จูหยวนจางก็กล่าวเสียงเย็นว่า “เจี่ยงฮวน!”
เจี่ยงฮวน ผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพร สะดุ้งทั้งร่าง ก่อนก้าวออกมาทันที “ฝ่าบาท กระหม่อมอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ!”
“เจ้าจงไปสืบให้ดีว่าไอ้สารเลวนั่นเป็นใคร ใครใช้ให้มันมาด่าข้าในท้องพระโรง! หากจับได้ ก็ประหารเก้าชั่วโคตร... ไม่สิ! สิบชั่วโคตร!”
“รับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ!”
เหงื่อเย็นบนหน้าผากเจี่ยงฮวนไหลลงมาราวกับน้ำสาด
ตลอดประวัติศาสตร์ทั้ง 24 ราชวงศ์ มีเพียงราชวงศ์หมิงที่ริเริ่มการประหารสิบชั่วโคตร
แต่... ในช่วงหลายวันต่อมา เจี่ยงฮวนนำองครักษ์เสื้อแพรสืบเรื่องไปตลอดทาง จนแทบจะหมดแรง!
หยวนหลิน ขุนนางผู้ตรวจการผู้นี้ไร้ญาติขาดมิตร เก้าชั่วโคตร... ไม่สิ ต้องบอกว่าสิบชั่วโคตรรวมอยู่ในตัวเขาคนเดียว...
ปี ค.ศ. 2025 ภายในห้องเช่าแห่งหนึ่งในชุมชนกลางเมืองของมหานครแห่งหนึ่งในโลกยุคปัจจุบัน ร่างของหยวนหลินปรากฏขึ้นบนเตียงอย่างฉับพลัน
เขามอง “เสื้อคลุมเหลือง” ที่แขวนอยู่บนผนังห้องเช่าแคบ ๆ มีอักษรสองตัวเขียนว่า “เหม่ยถวน” จากนั้นก็ส่ายหน้า ภาพหน้าจอเรืองแสงที่มีเพียงเขาเท่านั้นมองเห็นพลันปรากฏตรงหน้า
【ติ๊ง! โฮสต์ประท้วงถวายชีวิตต่อจูหยวนจาง ปฐมจักรพรรดิหมิงสำเร็จ
ผลการประท้วงถวายชีวิต: กำจัดสิบชั่วโคตร
ระดับความโหดร้าย: 10 ดาว (เต็ม)
แต้มรางวัล: 20,000 แต้ม
แจ้งเตือน: ต้องการแลกเป็นเงินตราในโลกความเป็นจริงหรือไม่?】
“แลกเดี๋ยวนี้!”
หยวนหลินใจเต้นระทึก ทั้งตื่นเต้นและหวาดหวั่น
【ติ๊ง! แลกเปลี่ยนสำเร็จ เงิน 20,000 หยวนของโฮสต์เข้าบัญชีแล้ว!】
เสียงแจ้งเตือนของระบบเพิ่งจบลง หยวนหลินก็ได้ยินเสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือ เขาเปิดดู พบข้อความแจ้งว่าเงินสองหมื่นหยวนเข้าบัญชีแล้ว!
“ของจริง! นี่ไม่ใช่ความฝัน!”
หยวนหลินตื่นเต้นอย่างยิ่ง
เมื่อสามวันก่อน หลังจากกลับถึงห้องเช่าจากการส่งอาหารรอบดึก จู่ ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงสังเคราะห์จากระบบดังขึ้นในหัว บอกว่าผูกระบบประท้วงถวายชีวิตเข้ากับเขาแล้ว
ขอเพียงกลับไปยังยุคโบราณ แล้วถวายฎีกาคัดค้านจนถูกจักรพรรดิสั่งประหาร ก็จะได้รับแต้มรางวัล ซึ่งสามารถแลกเป็นเงินในโลกความเป็นจริงได้ในอัตราหนึ่งต่อหนึ่ง
ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาอยู่ในที่ประชุมราชสำนักซึ่งจูหยวนจางประกาศใช้ระบบครัวเรือนทหารพอดี
ตอนแรกหยวนหลินนึกว่าตนกำลังฝัน แต่เมื่อเห็นทุกสิ่งรอบตัวสมจริงอย่างยิ่ง ก็รู้ว่าตนไม่ได้ฝัน จึงก้าวออกไปตำหนิระบบครัวเรือนทหาร
ผลลัพธ์... เมื่อจูหยวนจางได้ยินว่ามีคนกล้าคัดค้านระบบครัวเรือนทหารที่เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจคิดขึ้นมา ก็เดือดดาลทันที
หยวนหลินมีระบบติดตัว จึงไม่คิดจะยอมให้จูหยวนจาง เขาหน้าแดงคอโป่งด่ากราดอยู่กลางท้องพระโรง
แล้วเขาก็ได้รับชุดกำจัดสิบชั่วโคตรแสนบันเทิงมาเป็นรางวัล
【ติ๊ง! การข้ามเวลาครั้งถัดไปจะเริ่มในอีกสามวัน ขอให้โฮสต์เตรียมตัวให้พร้อม!】
เวลานั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้ง
เดิมทีหยวนหลินยังรู้สึกว่ารางวัลน้อยเกินไป งานนี้เขาเอาชีวิตเข้าแลกเชียวนะ!
แต่ระบบอธิบายว่าหากรางวัลสูงเกินไป จะไม่เป็นผลดีต่อการมุ่งมั่นของเขา หยวนหลินหมดหนทาง จึงได้แต่ยอมรับ
หลังตั้งสติครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็กดโทรหาแม่ทันที
หยวนหลินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงกดโทรหาแม่ทันที
“ฮัลโหล แม่ ไม่ต้องห่วง ผมหางานใหม่ได้แล้ว ขอเบิกค่าแรงล่วงหน้าจากนายจ้างมา 20,000 หยวน แม่เอาไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลที่พ่อค้างไว้ก่อนนะ!”
“อะไรนะ? แม่ไม่ต้องห่วงนะ เป็นงานสุจริตแน่นอน แค่ต้องเดินทางไกลขึ้นทางด่วนอยู่บ่อย ๆ ตอนเดินทางนายจ้างไม่อนุญาตให้พวกเราโทรศัพท์ส่วนตัว พอกลับมาแล้วผมจะโทรหาแม่นะ!”
“ไม่ต้องห่วง ผมอายุยี่สิบกว่าแล้ว ดูแลตัวเองได้แน่นอน”
หลังวางสาย หยวนหลินก็โอนเงินให้แม่ที่โรงพยาบาลผ่านโทรศัพท์มือถือทันที
เดิมทีเขายังมีเงินติดตัวอยู่ 500 หยวน เอาไว้กินข้าว อีกสามวันก็จะข้ามเวลาไปยังราชวงศ์หมิง เงินค่าอาหารสามวันนี้จึงพอเพียง
หลังพ่อของหยวนหลินป่วยเป็นอัมพาตจากโรคหลอดเลือดสมองเมื่อปีก่อนและเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาล เงินในบ้านก็ถูกใช้จนเกลี้ยงนานแล้ว
ระบบนี้มาได้ถูกเวลา... ช่วยชีวิตเขาไว้จริง ๆ!
“เหล่าจู ขอโทษด้วย เพื่อครอบครัวของฉัน คงต้องประท้วงถวายชีวิตอย่างหนักอีกแล้ว คราวนี้นายลงมือให้หนักหน่อยล่ะ!”
ระดับความโหดร้ายของความตายผูกโยงกับแต้มรางวัล
ฉันคงต้องคิดให้รอบคอบกว่านี้... ถึงจะกระตุ้นจุดอ่อนไหวของเหล่าจูได้มากขึ้น!
การข้ามเวลาครั้งก่อนเกิดขึ้นอย่างลวก ๆ ฉันเองก็ไม่ได้เตรียมตัวให้พร้อม สุดท้ายกลัวว่าจะยั่วจูหยวนจางไม่ขึ้น จึงสบถคำหยาบออกไป...
ผลลัพธ์... ได้ผลชะงัดจริง ๆ!
ดูจากตอนนี้ ระบบนี้เป็นของจริง ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องเตรียมตัวให้ดีเสียแล้ว
อีกทั้งครั้งหน้าคงข้ามเวลาไปยังราชวงศ์หมิงของเหล่าจูอีก ฉันต้องจับประเด็นสำคัญไว้ให้มั่นแล้วถวายฎีกาคัดค้านเหล่าจู
เขารีบเปิดโทรศัพท์ ค้นประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงในอินเทอร์เน็ต โดยเฉพาะช่วงรัชสมัยหงอู่
ตลอดสามวันต่อมา นอกจากอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับราชวงศ์หมิงแล้ว เมื่อหิวหยวนหลินก็ออกไปกินข้าวราดกับข้าวจากร้านริมทางในชุมชนกลางเมือง
เมื่อเห็นว่าเวลาเดินทางข้ามใกล้เข้ามา หยวนหลินก็กลับห้องเช่าไปนอนบนเตียงทันที ฟังเสียงผู้หญิงสังเคราะห์ในหัวนับถอยหลัง
【10、9、8...4、3、2、1 เริ่มข้ามเวลา...】
ความง่วงงุนหนักอึ้งถาโถมเข้ามา เมื่อหยวนหลินลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตนนอนอยู่ในห้องเรียบง่ายที่ตกแต่งแบบโบราณ
เขายังไม่ทันได้สำรวจทุกสิ่งในห้อง ก็รู้สึกถึงความทรงจำแปลกหน้าที่ถาโถมเข้ามา...
เมื่อรับความทรงจำเสร็จ หยวนหลินก็อดหัวเราะไม่ได้
เวลาผ่านไปแล้วสี่เดือนนับจากที่ตัวเขาคนก่อนถูกประหาร
เหล่าจูมีคำสั่งให้องครักษ์เสื้อแพรกำจัดตระกูลเขาสิบชั่วโคตร แต่สืบหาไปสืบหามา กลับพบว่าตัวเขาคนเดียวก็นับเป็นตระกูลสิบชั่วโคตรแล้ว
เรื่องนี้ทำให้เหล่าจูโกรธจนกินข้าวไม่ลงอยู่หลายวัน
เวลานี้ยังคงเป็นปีหงอู่ที่ 21 เมื่อห้าวันก่อน หลานอวี้นำทัพสิบห้าหมื่นนายออกไปปราบทางเหนือและกลับมาพร้อมชัยชนะ
เดิมทีนี่เป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง แต่กลับเกิดปัญหาขึ้นอย่างหนึ่ง
จูหยวนจางมีพระบัญชาให้ปฏิบัติต่อเชลยเชื้อพระวงศ์อย่างดี ทว่าหลานอวี้กลับข่มขืนพระชายาของกษัตริย์เป่ยหยวน
เบื้องบนเบื้องล่างของราชสำนักกำลังถกเถียงเรื่องนี้กันไม่หยุด อีกทั้งยังมีข่าวเล็ดลอดออกมาว่าจูหยวนจางไม่พอใจการกระทำของหลานอวี้อย่างยิ่ง และคิดจะสั่งสอนเขา
แววตาของหยวนหลินพลันคมกริบขึ้น
ดีเลย!
ค่ารักษาพยาบาลของพ่อในเดือนต่อ ๆ ไปมีทางออกแล้ว!
เหล่าจู เตรียมพร้อมรับมือการประท้วงถวายชีวิตของฉันแล้วหรือยัง?