"มอบให้โดยกู่เฉวียน หมายความว่ายังไง?" หลีเสี่ยวหยาถามเบาๆ
สวี่หรูอิงฟังแล้วหน้าเขียวเลย
ดูสิ เด็กนี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการโอนหุ้นคืออะไร แต่ก็รีบจะให้
แต่พอวินาทีต่อมา สวี่หรูอิงก็เห็นลูกพี่ลูกน้องจอมหยิ่งของเธอ ก้มลงอธิบายให้สาวน้อยฟัง: "หุ้นก็คือทรัพย์สินชนิดหนึ่ง จัดสรรตามสัดส่วนการลงทุน เช่น ผมลงทุนไปสิบล้าน ก็จะได้หุ้น 34% ทันทีที่พวกเขาทำกำไร ก็ต้องแบ่งกำไรให้ผม 34% นี่แหละคือหุ้น"
"การมอบหุ้นให้ ก็คือการยกหุ้นให้ เป็นการโอนให้เปล่าที่กฎหมายอนุญาต เมื่อผ่านการรับรองจากสำนักงานรับรองเอกสารแล้ว ก็ไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนใจ โต้วต้าเหว่ยจะยกหุ้น 1% ให้คุณ หมายความว่าในช่วงที่กิจการดำเนินงานปกติ กำไรทุกบาทที่พวกเขาทำได้ ต้องแบ่งให้คุณ 1% รู้ไหมว่า 1% หมายความว่ายังไง?"
หลีเสี่ยวหยาไม่ต้องคิด: "เงินร้อยบาท หักให้หนูบาทนึง?"
"ถูกต้อง ถ้าเป็นพัน คุณก็ได้สิบ ถ้าเป็นแสน คุณก็ได้พัน ถ้าปีนี้พวกเขามีกำไรหนึ่งร้อยล้าน เธอคิดเป็นไหม?"
หลีเสี่ยวหยานับนิ้ว: "หนูไม่รู้ว่าหนึ่งร้อยล้านเท่าไหร่?"
"ก็คือสิบสิบล้าน"
หลีเสี่ยวหยาชะงักไป แล้วถาม: "งั้นหนูจะได้หนึ่งล้านใช่ไหมคะ?"
สวี่หรูอิงตะลึงอีกครั้ง
แม้แต่เชิ่งอวี้เซียวก็ยังชะงัก
โต้วต้าเหว่ยและพวกยิ่งตะลึงหนักกว่าเดิม แล้วก็ได้สติ ตบปากอุทาน: "ให้ตายสิ อายุแค่นี้ ทำไมคิดเลขในใจเก่งจัง? เมื่อกี้ยังไม่รู้เลยว่าหนึ่งร้อยล้านเท่าไหร่"
เชิ่งอวี้เซียวกระตุกยิ้ม: "ผมสอนเอง ก็ต้องฉลาดสิ"