ร้านอาหารหรงเซียงเป็นร้านอาหารส่วนตัวระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งในเมืองจิน ตั้งอยู่ในย่านการค้าที่คึกคักของเมือง ที่นี่ไม่มีโถงใหญ่ มีแต่ห้องส่วนตัว ชื่อเสียงในแวดวงชนชั้นสูงถือว่าดี วัตถุดิบล้วนเป็นของชั้นเลิศ แถมพ่อครัวยังมีถึงสองคนที่เกษียณจากการทำอาหารในงานเลี้ยงรับรองของรัฐ และยังมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก
นี่ก็เป็นเหตุผลที่ประธานโจวไม่ซักถามต่อ และตัดสินใจเดินทางมาที่นี่โดยตรง
ร้านอาหารแบบนี้ต้องจองล่วงหน้า
แต่เรื่องเลขขึ้นทะเบียนเกม เขาเพิ่งพูดกับภรรยาไปเมื่อสองวันก่อนเอง
เรื่องเกิดขึ้นกะทันหันขนาดนี้ แต่กลับจองร้านได้เร็วขนาดนี้
ต้องเป็นเขาแน่
ใช่เชิ่งอวี้เซียวแน่นอน!
ประธานโจวสูดหายใจเบา ๆ แล้วจัดปกเสื้อเชิ้ตตามสัญชาตญาณ ไม่ได้มองข้ามอีกฝ่ายเพียงเพราะยังอายุน้อยแม้แต่นิด
“สวัสดีค่ะ” พนักงานในชุดกี่เพ้าเปิดประตูให้เขา “คุณจองไว้หรือเปล่าคะ?”
“เพื่อนผมอยู่ข้างในแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นขอทราบชื่อห้องได้ไหมคะ?”
เรื่องนี้ก็ไม่ได้บอกมานี่นา... ประธานโจวกำลังลังเลว่าจะโทรกลับไปถามภรรยาดีไหม จู่ ๆ ก็มีคนที่ดูเหมือนผู้จัดการเดินออกมา “ประธานโจวใช่ไหมครับ?”
“ใช่ครับ”
“เชิญทางนี้ครับ” ผู้จัดการเป็นคนนำทางเขาเข้าไปด้วยตัวเอง
คราวนี้ประธานโจวก็วางใจมากขึ้น ฝีเท้าพลอยเบาสบายขึ้นไม่น้อย
ประตูห้องส่วนตัวเปิดออก
เชิ่งอวี้เซียวกำลังสั่งอาหารอยู่ข้างใน
พนักงานก้มตัวถาม “น้องอยากดื่มอะไรคะ?”
น้อง?
น้องที่ไหนกัน?
ประธานโจวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองตามไป แล้วก็เห็นหลีเสี่ยวหยานั่งอยู่บนเก้าอี้ในทันที เด็กคนนี้น่ารักมาก!
“อืม เอานมให้เธอแก้วหนึ่ง” เชิ่งอวี้เซียวสั่งแทน “ขอนมสดนะ”
ประธานโจวได้ยินเสียงแล้วจึงหันไปมองเด็กหนุ่มที่พูดอีกครั้ง
เมื่อเทียบกับฉินสุ้ยแล้ว เชิ่งอวี้เซียวปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนบ่อยกว่า ไม่อย่างนั้นก่อนรายการจะเริ่มถ่ายทำ เขาคงไม่มีแฟนคลับอยู่บนอินเทอร์เน็ตมากมายขนาดนี้