สิ่งมีชีวิตต่างพันธุ์จะมีสติได้ยังไงกัน??
เจียงอิงเผลอเปิดคอมพิวเตอร์แสงตรวจดูสถานการณ์ทางฝั่งเจียงหลิน เหล่าสิ่งมีชีวิตต่างพันธุ์ดูเหมือนกำลังหลบเลี่ยงบ้านเรือนที่เริ่มพังถล่ม แล้วมุ่งหน้าไปทางตะวันออกเฉียงใต้อย่างมีเป้าหมาย
“ถึงสิ่งมีชีวิตต่างพันธุ์จะรู้จักหลบภัยและแสวงหาประโยชน์ แต่การอพยพอย่างมีเป้าหมายแบบนี้ มันเกินไปหน่อยหรือเปล่า?” รูม่านตาของหยางซิงหดแคบลงโดยไม่รู้ตัว “ทางตะวันออกเฉียงใต้...เป็นที่อยู่ของคนกลุ่มนั้นจากหมิงเต๋อ!”
“อะไรนะ?!” เจียงอิงตกตะลึง เขาหันไปมองหยางซิง แล้วเห็นข้อความเดียวกันในแววตาของอีกฝ่าย “หรือว่าพวกพ่อค้ายานั่นคิดจะให้คนของหมิงเต๋อ...”
สำหรับกองทัพกบฏในตอนนี้ หากฆ่านักเรียนของหมิงเต๋อ ก็จะดึงดูดการเพ่งเล็งและการแก้แค้นจากโรงเรียนนายร้อยหมิงเต๋อ เป็นการลงทุนที่ไม่คุ้มค่าเลย
แต่ถ้าล่อสิ่งมีชีวิตต่างพันธุ์จำนวนมากพอไปล้อมสังหารนักเรียนหมิงเต๋อที่อยู่นอกโรงเรียน ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
“ด้วยอาวุธและกำลังยิงของพวกเราในตอนนี้ น่าจะกำจัดสิ่งมีชีวิตต่างพันธุ์พวกนี้ได้สองในสาม” หยางซิงคิดอย่างรวดเร็ว “แต่ในเมื่อกองทัพกบฏลงมือแล้ว พวกเขาก็คงต้องมั่นใจว่าจะไม่พลาด คาดว่าสิ่งมีชีวิตต่างพันธุ์ที่เตรียมไว้คงไม่ได้มีแค่ที่นี่”
“เฉวียนหย่ากับคังเหยา ขับหุ่นรบฝ่ายป้องกันออกจากที่นี่ไปยังจุดที่นักเรียนหมิงเต๋ออยู่ พยายามถอนกำลังให้ได้ภายในครึ่งชั่วโมง ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นพวกเราจะไปถึงตำแหน่งของพวกคุณ” พูดถึงตรงนี้ หยางซิงก็หยุดไปครู่หนึ่ง “พอพวกเราไปถึง ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร ให้ถอนกำลังเป็นอันดับแรก”