พอได้ยินว่าเรื่องนี้อาจส่งผลต่อการแต่งงานของหนุ่มสาวในหมู่บ้าน ทุกคนก็ยิ่งเดือดดาล
ในยุคนี้ เรื่องแบบนี้ส่งผลต่อการแต่งงานของหนุ่ม ๆ ในหมู่บ้านได้จริง ๆ
“ต้องลงโทษอย่างหนัก!”
“สองคนนี้ทำเรื่องเลวร้ายเกินไป จะปล่อยให้จบไปง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้”
“ถ้าปล่อยไปอย่างไม่ใส่ใจ ต่อไปคนอื่นจะไม่เอาเรื่องนี้มานินทาหมู่บ้านถวนเจี๋ยจนเสียหายหรือไง?”
“เลขาฯ ถ้าคุณตัดสินใจเองไม่ได้ ก็รายงานไปที่อำเภอสิ”
เดิมทีหลัวฝูอวี้ก็ปวดหัวเพราะเสียงโวยวายของทุกคนอยู่แล้ว พอได้ยินประโยคที่ว่าให้รายงานไปที่อำเภอ เขาก็แทบระเบิดอารมณ์ออกมาทันที
ถ้าเรื่องนี้ไปถึงอำเภอ เขาจะยังได้เป็นเลขาฯ กองหมู่บ้านต่อหรือไม่ก็ยังไม่แน่
“พอได้แล้ว ตอนนี้พาตัวสองคนนี้ไปที่ทำการกองหมู่บ้านก่อน พรุ่งนี้จะประกาศผลการจัดการ”
พอได้ยินหลัวฝูอวี้พูด ทุกคนก็ไม่ยอม
“ทุกคนก็อยู่ที่นี่กันหมด มีผลอะไรที่จัดการต่อหน้ากันไม่ได้บ้าง?”
“เลขาฯ หลัว พวกคุณจะตรวจให้แน่ใจหรือว่าเจ้าถังป้าล่าเอาเข้าไปทางไหน? ฉันว่าเข้าไปข้างในแน่ ๆ”
“ฮ่า ๆ ๆ ใช่เลย จะปรึกษาอะไรกันอีก เอาไปประจานรอบหมู่บ้านก็จบแล้ว”
“ฉันไม่สนหรอกว่าเขาจะเอาเข้าไปทางไหน แต่ไอ้ชายหญิงคู่นี้ต้องถูกลงโทษอย่างจริงจัง”
ป้าถังก็คุกเข่าลงกับพื้น ก้มกราบทุกคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ขอร้องล่ะ ลูกยังเด็ก ปล่อยเขาไปสักครั้งเถอะ”
“จะสามสิบอยู่แล้ว ยังเด็กอีกหรือไง? หรือทุกคืนยังกลับไปกินนมแม่อยู่?”
“ก็ไม่แน่นะ ถึงได้ชอบผู้หญิงแก่ไง”
“ปกติก็เป็นภัยของหมู่บ้านอยู่แล้ว คราวนี้ยิ่งสร้างปัญหาหนักกว่าเดิม”