หลินจื้ออวี้พึมพำในใจว่า “เช็กอิน”
【เช็กอินสำเร็จ ได้รับพรสวรรค์ติดตัวถาวร: สัมพันธ์พิเศษกับสัตว์】
พรสวรรค์นี้ทำให้สัตว์ทั้งหลายรู้สึกชอบเธอ และเข้ามาใกล้ชิดเธอตามสัญชาตญาณ
หลินจื้ออวี้สนใจขึ้นมาทันที อยากออกไปลองพลังพิเศษนี้เดี๋ยวนั้นเลย
เธอหันไปมองจี้เซิง เอ่ยอย่างสบาย ๆ ว่า “ฉันจะออกไปเดินเล่นริมทะเลสาบ ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมแถวนี้หน่อย เดี๋ยวก็กลับ”
จี้เซิงรับคำ “ครับ ผมเฝ้าบ้านเอง”
หลินจื้ออวี้ผลักประตูบ้าน แล้วค่อย ๆ เดินออกไป
เก้าโมงกว่าแล้ว ริมทะเลสาบหายหลังมีคนอยู่ไม่น้อย ทั้งคนออกมาเดินเล่น คนไปซื้อกับข้าว และคนตกปลา…
เธอไม่รู้จักใครสักคน และก็ไม่มีใครว่างพอจะเข้ามาทัก เธอเองก็ยินดีที่ได้อยู่เงียบ ๆ จึงเดินไปตามริมฝั่งเรื่อย ๆ ไม่นานก็สังเกตเห็นความผิดปกติ
นกกระจอกในพุ่มไม้ริมทาง ปกติพอคนเข้าใกล้ก็จะบินหนีไปทันที แต่วันนี้ไม่เพียงไม่หนี กลับบินวนเวียนอยู่เหนือศีรษะเธอในระดับต่ำ
ฝูงปลาเล็ก ๆ ริมทะเลสาบพากันว่ายเลียบฝั่งตามเงาของเธอ
บนต้นไม้มีนกเขา นกกระเต็น และนกอีกหลายตัวเกาะอยู่ตามกิ่ง จ้องมองเธอ
หลินจื้ออวี้คิดในใจว่า พรสวรรค์นี้ใช้ได้ดีจริง ๆ
ขณะที่เธอเลี้ยวเข้าไปในอ่าวเงียบสงบแห่งหนึ่ง เสียงเล็ก ๆ นุ่มนวล ฟังดูอ้อน ๆ ก็ดังขึ้นข้างหู
“จิ๋วอู่—จิ๋วอู่—”
เสียงนั้นเบา นุ่ม และใส ต่างจากเสียงร้องของเป็ดหรือนกกระจอกทั่วไปอย่างสิ้นเชิง
หลินจื้ออวี้หยุดเดินทันที เธอเห็นหงส์ขาวตัวเล็ก ๆ ลอยอยู่ท่ามกลางผืนน้ำสีเขียวมรกต