จางเทียนรุ่ยมองไปทางสวน เห็นลูกสาวของตัวเองเดินตามเจียงเจ้อไม่ห่าง ก็ยิ้มอย่างพอใจ “พี่ลู่ ดูท่าทางเสี่ยวเหล่ยจะชอบเจียงเจ้อมากเลยนะ”
ลู่เฉิงยังคงยิ้มอยู่ ไม่ได้พูดอะไรตรง ๆ “เรื่องความรู้สึกก็ต้องให้คนหนุ่มสาวจัดการกันเอง”
เขาทำได้เพียงถอนหายใจอยู่ในใจ คุณหนูจางคงได้แต่รักข้างเดียวแล้ว หลานชายคนนี้ของเขามีนิสัยไม่ต่างจากหว่านชิง น้องสาวของเขา เมื่อปักใจเลือกใครแล้วก็ไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ
แม้ลู่หว่านชิงจะเป็นน้องสาวต่างมารดา แต่เขาก็รักน้องสาวคนนี้มาก ทั้งสวย ฉลาด และกล้าหาญ สมัยนั้นมีคนมาสู่ขอเธอไม่น้อย แต่เธอกลับชอบเพียงเจียงฮั่น ชายหนุ่มที่ไม่มีชาติตระกูลหรือภูมิหลังอะไรเลย
พูดถึงเจียงฮั่น หลังเรียนจบมหาวิทยาลัยได้ไม่นาน เขาก็มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเมืองหลวง
ไม่นับชาติกำเนิดธรรมดา เขาก็เป็นคนมีความสามารถโดดเด่นอย่างแท้จริง ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เขาพัฒนาซอฟต์แวร์ตัวหนึ่งจนบริษัทชื่อดังสนใจและยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อขาด
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังหน้าตาดีเป็นพิเศษ จึงมีคนชื่นชอบไม่น้อย
แต่คนสองคนที่ดูเหมือนไม่น่าจะมีวาสนาเกี่ยวข้องกันกลับได้ลงเอยกัน ทำให้ชายหญิงนับไม่ถ้วนในเมืองหลวงต้องใจสลาย
ลู่เฉิงไม่คิดถึงเรื่องเก่า ๆ ต่อ เขาหันไปมองคนทั้งสองในสวนเช่นกัน
เจียงเจ้อพิงอยู่ข้างซุ้มไม้เลื้อย ก้มหน้ามองโทรศัพท์ จางเหล่ยพยายามชวนเขาคุยอยู่ตลอด แต่กลับไม่ได้รับการตอบสนองแม้แต่น้อย
เขาถอนใจ “น่าเสียดายที่ฝ่ายหญิงมีใจ แต่ฝ่ายชายไร้รัก”