เฉียนเฉียนมองลูกแมว ขนบนตัวมันเปลี่ยนเป็นสีทองอ่อน ๆ แล้ว
นอกจากนี้ บนหัวกับลำตัวก็ยังมีขนสีน้ำตาลเข้มด้วย
“ฮวาฮวา”
เฉียนเฉียนนึกขึ้นมาได้ว่า ในหมู่บ้านมีแมวตัวหนึ่งชื่อฮวาฮวา
น้าเคยบอกว่า บนตัวฮวาฮวามีลวดลายเยอะแยะ เลยตั้งชื่อว่าฮวาฮวา
ลูกแมวตรงหน้าก็มีลวดลายเต็มตัวเหมือนกัน เพราะงั้นก็น่าจะชื่อฮวาฮวา
เฉียนเฉียนปรบมืออย่างดีใจ “ฮวาฮวา ชื่อนี้เพราะจังเลย”
ลูกแมวดูเหมือนจะฟังรู้เรื่อง มันร้อง “เหมียว ๆ” ตาม ราวกับชอบชื่อนี้มาก
【นี่มันคนหนึ่งกล้าตั้ง อีกตัวก็กล้าตอบรับ】
【ฮวาฮวาเพราะจะตาย แมวที่บ้านฉันก็ชื่อฮวาฮวา】
【หมาชื่อหวงหวง ลูกแมวชื่อฮวาฮวา ก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ】
【ทำให้นึกถึงตอนเด็ก ๆ ในหมู่บ้านมีแมวสิบตัว ห้าตัวชื่อฮวาฮวา】
【ฮวาฮวาเพราะจะตาย ชื่อเรียกง่าย ๆ เลี้ยงง่าย】
พอฟ้าสาง ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศอื่น ๆ ก็ออกไปล่าสัตว์กันหมดแล้ว
มีเพียงเฉียนเฉียนที่ยังอยู่ในถ้ำ กำลังต้มน้ำชงนม
รอให้น้ำร้อนค่อย ๆ เย็นลง เฉียนเฉียนลองแตะดู เมื่ออุณหภูมิพอดีแล้วจึงเทนมผงลงไป
เธอออกแรงอยู่นานกว่าจะเปิดฝานมผงได้
ตักนมผงขึ้นมาหนึ่งช้อน แล้วก็ชะงักไป
“ต้องใส่เท่าไหร่เหรอ?”
เฉียนเฉียนไม่รู้ แถมยังนับไม่เป็นด้วย
คนในช่องแชตหลายคนอดตอบไม่ได้
【นมหนึ่งช้อนต่อน้ำ 30 มิลลิลิตร เรื่องนี้ฉันรู้】
【น้ำหม้อหนึ่ง ใครจะคำนวณได้ว่ามีกี่มิลลิลิตร】
【พวกเธอดูเร็ว เฉียนเฉียนฉลาดมากเลยนะ】
เฉียนเฉียนหยิบขวดนมออกมา วางปากขวดต่ำ ๆ แล้วเติมน้ำอุ่นลงไปจนเต็มขวด
เธอยกขึ้นมาดูอย่างจริงจัง