ชาวเน็ตประเทศมังกรทั้งขำทั้งโมโห พากันโต้กลับข้อความในห้องถ่ายทอดสด
【ประสาทหรือไง การยกระดับของแดนรกร้างเป็นเหตุการณ์ระดับโลก เกี่ยวอะไรกับเฉียนเฉียนของเรา】
【พวกคุณสร้างค่ายไม่ได้ ก็เลยโทษพวกเรางั้นเหรอ】
【ตัวการไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นระบบนั่นต่างหาก ถ้าแน่จริงก็ไปร้องเรียนมันสิ】
【ประเทศมังกรของเราไม่ใช่ใครจะมารังแกก็ได้】
【อย่ามาใส่ร้ายกัน】
ชาวเน็ตประเทศมังกรกับชาวเน็ตจากประเทศอื่นเปิดศึกกันอย่างดุเดือด ต่างฝ่ายต่างโต้กลับไม่ยั้ง
ไม่ใช่แค่ชาวเน็ต แม้แต่ผู้มีอำนาจระดับสูงของประเทศอื่นก็พากันติดต่อประเทศมังกร ต้องการคำชี้แจง
ภายในห้องบัญชาการประเทศมังกร เสิ่นจงเลี่ยงแค่นเสียงเย็นชา
“จะเอาคำชี้แจงอะไร ไม่ใช่พวกเราที่ตัดสินใจเสียหน่อย ถ้าแน่จริงก็ไปถามระบบชะตาประเทศชาติเอาเอง!”
จ้าวเจี้ยนฮวาสงบนิ่งกว่า แต่ก็เห็นด้วยกับคำพูดของเสิ่นจงเลี่ยง
“บอกเสิ่นเจิงให้ตั้งสติ ไม่ต้องไปสนใจคนพวกนั้น”
ทางการประเทศมังกรเตรียมคำชี้แจงอย่างเป็นทางการไว้เผยแพร่แล้วเช่นกัน
ส่วนประเทศอื่นจะยอมรับหรือไม่ ก็เป็นปัญหาของพวกเขา
“ท่านผู้บัญชาการ ผู้เข้าแข่งขันเสิ่นเจิงขอติดต่อเข้ามาครับ!”
“ต่อสายเลย”
เมื่อเชื่อมต่อสายแล้ว เสิ่นเจิงก็ทำความเคารพอย่างเป็นระเบียบ
“สวัสดีครับท่านผู้นำ! พวกเราทำภารกิจสำเร็จ ไม่ทำให้ผิดหวัง และรักษาค่ายไว้ได้ครับ”
จ้าวเจี้ยนฮวายิ้มพลางพยักหน้า “ดี ดีมาก พวกเธอทำได้เยี่ยมจริง ๆ”
เสิ่นจงเลี่ยงอดพูดไม่ได้ “ไม่ทำให้ตระกูลเสิ่นต้องขายหน้า”
เฉียนเฉียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กระตุกกางเกงพี่ชาย “พี่คะ เฉียนเฉียนอยากคุยกับคุณพ่อด้วย”