หมัดแรกของสวีหลินชกเข้าที่เส้นเสียงของแม่สวี เพื่อหยุดไม่ให้เธอกรีดร้องจนหนวกหู
หมัดที่สองชกเข้าที่หน้าอกอวบอิ่มของแม่สวี ความเจ็บปวดทำให้รูม่านตาของเธอหดเล็กแล้วขยาย ราวกับกำลังจะขึ้นสวรรค์
จากนั้นก็เป็นหมัดที่สาม หมัดที่สี่ สวีหลินชกต่อเนื่องรวดเดียวถึงยี่สิบแปดหมัด จนแม่สวีกลิ้งเกลือกอยู่บนพื้น ถึงได้ยอมชักมือกลับ
สวีหลินลุกขึ้นเตะแม่สวีหนึ่งที ก่อนพูดเสียงเย็นว่า “ฉันอยากกินหมูสามชั้นตุ๋น รีบไปทำกับข้าวเดี๋ยวนี้”
แม่สวี: “...ฆ่าฉันให้ตายไปเลยสิ!”
แม่สวีที่เจ็บจนขดตัวเป็นก้อนไม่กล้าส่งเสียงคราง ได้แต่มองสวีหลินเดินเข้าห้องโถงไปด้วยความแค้น
พอนึกถึงผู้ชายกับแม่ผัวในห้องโถงที่ไม่มีใครออกมาช่วยเธอ แม่สวีก็รู้สึกใจเย็นเยียบ
สองคนนั้นกลัวตายกันขนาดนั้น ถึงกับยืนมองเธอโดนซ้อม ช่างเป็นพวกไร้หัวใจจริง ๆ
แม่สวีเช็ดน้ำตาไปพลาง สูดปากด้วยความเจ็บไปพลาง ก่อนค่อย ๆ ลุกจากพื้นแล้วเดินกะโผลกกะเผลกเข้าครัว
เธอยืนพักอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรีบค้นหาเนื้อในตู้
ไม่รู้ว่ายัยเด็กชั่วนั่นจมูกดีเป็นหมาหรืออย่างไร ถึงรู้ว่าที่บ้านซื้อหมูสามชั้นมา
สวีหลินเข้าไปในห้องโถง ก็เห็นคุณยายสวีกับพ่อสวีต่างกลับเข้าห้องของตัวเองไปแล้ว ประตูห้องปิดสนิท ไม่มีแม้แต่ช่องว่างสักนิด
หึ สวีหลินกลอกตา ไม่คิดเลยว่าพวกนี้จะกลัวหลังโดนซ้อมแค่ครั้งเดียว เธอยังอยากให้พวกนั้นหาเรื่องเธออีกสักหลายครั้งด้วยซ้ำ
เฮ้อ น่าเบื่อจริง ๆ
สวีหลินกลับไปที่ห้องของสวีหนวน แล้วเริ่มตรวจค้นรอบห้อง
ห้องของสวีหนวนดูปกติดี ไม่มีรูที่ผนัง ใต้พื้นก็ไม่มีห้องลับ