ทั้งกลุ่มบริษัทลังเฉิน เมิ่งเฉินเป็นคนตัดสินใจ เงินทุนแค่สองร้อยล้านหยวน เรื่องง่าย ๆ แค่เขาเอ่ยปากก็เรียบร้อยแล้วไม่ใช่หรือ?
สัมภาระของเมิ่งเฉินมีไม่มาก มีเพียงเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนไม่กี่ชุดที่ซักจนสีซีดจาง
เขาไม่เรื่องมากเรื่องที่พัก ขอแค่มีเตียงเรียบง่ายสักเตียงก็พอ
อย่าว่าแต่เตียงเลย สมัยปฏิบัติภารกิจ เขาเคยใช้ชีวิตอยู่ในป่าลึก ในถ้ำ หรือบนกิ่งไม้สูงนานหลายเดือน
เขาล้างหน้าล้างตาอย่างง่าย ๆ นั่งขัดสมาธิบำเพ็ญเพียรอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เข้านอน
บ้านของมู่หรงเสวี่ยเป็นครั้งแรกที่มีคนนอกเข้ามาพัก ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นผู้ชายอีกด้วย
เธอเอียงหูฟังความเคลื่อนไหวชั้นล่าง แต่กลับไม่มีเสียงอะไรเลย
ในใจมู่หรงเสวี่ยสับสนวุ่นวาย เธอกลัวมากว่าเมิ่งเฉินจะแอบย่องขึ้นมาข้างบน
ขณะเดียวกันก็แอบคาดหวังว่าเมิ่งเฉินจะลอบมองเธอ
แต่...ชั้นล่างกลับเงียบสนิท หรือว่าผู้หญิงสวยอย่างเธออยู่ใต้ชายคาเดียวกับเขาแล้ว เขาจะไม่มีความคิดอะไรเลยจริง ๆ หรือ?
เธอเปิดประตูห้องอย่างเงียบเชียบ แล้วค่อย ๆ เดินลงบันไดมา
ไฟในห้องนั่งเล่นดับไปแล้ว หรือว่าเจ้าหมอนั่นจะเข้านอนเร็วขนาดนี้?
แม้เสียงเปิดประตูห้องชั้นบนของมู่หรงเสวี่ยจะแผ่วเบา แต่จะเล็ดลอดการรับรู้ของเมิ่งเฉินไปได้อย่างไร?
ยัยหนูนี่ดึกดื่นป่านนี้ไม่ยอมนอน แอบทำลับ ๆ ล่อ ๆ อะไรอยู่?
พอมู่หรงเสวี่ยเดินมาถึงหน้าห้องของเขาเพื่อแอบฟัง เมิ่งเฉินก็เปิดประตูห้องออกทันที