ยายเก่งส่ายหน้า ดวงตาชราคู่นั้นหนักแน่นเป็นพิเศษ “ข้าสังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับม่อชางไห่แน่นอน”
ม่อลิ่วเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถามว่า “หากเป็นอย่างที่ท่านแม่คาดเดาจริง ๆ ว่าม่อชางไห่เป็นคนฆ่าพี่สาม แล้วท่านแม่จะทำอย่างไร? จ้างคนไปชายแดนฆ่าครอบครัวของม่อชางไห่หรือ?”
“จ้างคนไปชายแดนหรือ?” ยายเก่งหัวเราะเย็นชา “เจ้าคิดผิดแล้ว หากแม่มีเงินเหลือขนาดนั้น ไม่สู้หาทางส่งเจ้าเข้าสำนักเทียนเหยียนจงดีกว่าหรือ”
“สำนักเทียนเหยียนจงหรือ? ท่านแม่พูดจริงหรือ?” ม่อลิ่วตื่นเต้นจนดวงตาเปล่งประกาย
นั่นเป็นสำนักที่ใหญ่ที่สุดในโลกชางหลาน ได้ยินว่ามีศิษย์ในสำนักหลายแสนคน ทุกคนล้วนสามารถเรียนวิชาลับได้
“จริงสิ หากพี่สามของเจ้าไม่จากไป แม่ก็คงนึกไม่ถึงเรื่องนี้”
ยายเก่งลูบผมบุตรสาว แววตาวูบไหวด้วยประกายประหลาด “สมัยแม่ยังสาว แม่เคยรู้จักศิษย์นอกคนหนึ่งของสำนักเทียนเหยียนจง เวลาผ่านไปหลายปี ได้ยินว่าตอนนี้เขาเป็นศิษย์ในแล้ว แม่คิดจะอาศัยเส้นสายของเขา ส่งเจ้าเข้าสำนักเทียนเหยียนจง”
“ดีจัง ดีจัง ท่านแม่จะพาลูกไปสำนักเทียนเหยียนจงเมื่อไร?” ม่อลิ่วรีบถาม
ยายเก่งครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “รอแม่รวบรวมคริสตัลปีศาจได้พอแล้ว เราจะออกเดินทางทันที”
นางเว้นจังหวะ ก่อนกล่าวต่อว่า “ถึงแม่จะพอมีไมตรีกับคนผู้นั้นในสำนักเทียนเหยียนจง แต่ไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีแล้ว หากไปหาเขาโดยไม่เตรียมตัว ของขวัญที่พอจะหยิบยื่นให้ได้ก็ไม่มี เขาอาจไม่ยอมพบเราก็ได้”
ม่อลิ่วขมวดคิ้ว “แล้วต้องใช้คริสตัลปีศาจเท่าไร?”
“อย่างไรก็ต้องมีคริสตัลปีศาจขั้นสามห้าหมื่นชิ้นกระมัง” ยายเก่งถอนหายใจ