ม่อเสี่ยวซีเก็บหยกก้อนใหญ่ได้หลายก้อน ยังไม่ทันได้ตรวจดู ก็เห็นว่าเวลาใกล้หมดแล้ว จึงคว้าหอกยาวโยนเข้าไปในมิติบ่อบัว ก่อนจะถูกดีดออกจากมิติลับทันที
นางชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วหยิบศิลาสีห้าออกมา วางลงบนหินดำตรงหน้า
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว
[ตรวจพบเศษมิติลับชั้นกลาง ต้องการใช้พลังจิต 500 หน่วยเพื่อซ่อมแซมหรือไม่?]
“ต้องการ!”
แสงวาบขึ้น หินดำบนหน้าผาหายไปก้อนหนึ่ง ส่วนศิลาสีห้าในมือกลับมีขนาดใหญ่ขึ้นรอบหนึ่ง
ม่อเสี่ยวซีโยนศิลาสีห้าเข้าไปในมิติบ่อบัว แล้วเดินหน้าค้นหาต่อ
ในจังหวะนั้นเอง หมอกหนาก็แผ่ขึ้นมาจากก้นหุบเขาอีกครั้ง พร้อมกับพลังอาฆาตเข้มข้นเป็นระลอก
ท่ามกลางหมอกหนา กลับมีวิญญาณสีเขียวอ่อนถือโคมไฟปรากฏขึ้นมากมาย
ในหมู่วิญญาณเหล่านั้นมีทั้งชายหญิง คนแก่คนหนุ่ม และร่างประหลาดอีกมากมายที่ดูไม่ใช่คนและไม่ใช่สัตว์
พวกมันล้วนมีใบหน้าสีเทาอมเขียวไร้ความรู้สึก ถือโคมไฟทยอยผุดขึ้นมาจากก้นหุบเขา
“ปีศาจโคมไฟ?” สิ่งนี้ไม่มีร่างกาย กินพลังชีวิตเป็นอาหาร
ม่อเสี่ยวซีไม่กล้าอยู่ต่อ รีบบินขึ้นไปทางด้านบนของหุบเขา
ทว่าปีศาจโคมไฟกลับเร็วกว่านางเสียอีก แทบจะชั่วพริบตาก็มาถึงตรงหน้า พุ่งชนเข้าหานางตรง ๆ
ม่อเสี่ยวซีรีบแปรเปลี่ยนเป็นคริสตัลจิต แล้วใช้พลังสายฟ้าเสวียนเซียว
เพียงไม่กี่ลมหายใจ ขณะที่พลังสายฟ้าเสวียนเซียวยังกำลังก่อตัว นางก็ถูกปีศาจโคมไฟหลายตัวทะลุผ่านร่าง
ทุกครั้งที่ถูกทะลุผ่าน นางรู้สึกอ่อนแรงลงหลายส่วน สัญลักษณ์ป้องกันที่ติดอยู่บนตัวแทบไม่มีประโยชน์เลย
ต่อให้นางใช้วิชาโฮ่วถู่ สร้างเนินดินล้อมรอบตัว ปีศาจประหลาดเหล่านั้นก็ยังทะลุกำแพงเข้ามาได้
ม่อเสี่ยวซีตกใจสุดขีด สะบัดเครื่องรางขับไล่ปีศาจออกไปหลายแผ่น แต่ก็ทำได้เพียงผลักปีศาจโคมไฟออกไปไม่กี่ตัว