เสียงแจ้งเตือนในทะเลวิญญาณช่วยชี้ทาง ไม่นานนางก็พบถุงเก็บของหลายใบ
ยังไม่มีเวลาตรวจดูว่าข้างในมีอะไร นางรีบเร่งเรือเหาะขึ้นบินขณะที่เมฆดำหนาทึบยังไม่สลาย มุ่งหน้าไปยังผืนป่าเขาไกลโพ้น
บินไปหลายร้อยลี้ คาดว่าไม่มีใครตามมาแล้ว นางจึงลงจอดในหุบเขาแห่งหนึ่ง
ภายในหุบเขามีหมอกหนาลอยฟุ้ง เหมาะแก่การซ่อนตัว
นางตั้งใจพักฟื้นที่นี่สักหน่อย หากเป็นไปได้ก็อยากบรรลุวิชาคืนกำเนิดสงบลมหายใจให้ถึงขั้นสมบูรณ์
สถานที่ที่มีหมอกหนา ย่อมมีปีศาจประหลาดซ่อนอยู่เป็นธรรมดา
โชคดีที่ปีศาจประหลาดในนั้นมีระดับราวขั้นสามเท่านั้น นางซึ่งอยู่ในระดับพลังวิญญาณเริ่มต้นชั้นแปดแล้วพอจะรับมือได้
ยิ่งมีเปลวเพลิงเผาแดนฟ้าที่เป็นวิชาสยบปีศาจประหลาดโดยเฉพาะ รวมถึงรากวิญญาณสายฟ้าของตน ต่อให้เจอปีศาจประหลาดขั้นสี่ บางทีก็ยังพอสู้ได้
เป็นไปตามคาด ระหว่างที่นางเดินไปมาในหมอกหนา ปีศาจประหลาดระดับต่ำเหล่านั้นต่างพากันหลีกหนี ราวกับเห็นนางเป็นอุทกภัยร้ายแรง
ม่อเสี่ยวซีจึงได้ผ่อนคลายอย่างสบายใจ นาน ๆ ครั้งก็ปล่อยเปลวเพลิงเผาแดนฟ้าออกมาครั้งหนึ่ง สังหารปีศาจประหลาดที่ขดตัวรวมกันเป็นก้อน
โดยไม่รู้ตัว นางก็เก็บคริสตัลปีศาจขั้นหนึ่ง สอง และสามได้อีกร่วมร้อยเม็ด รวมถึงข้าวของที่ปีศาจประหลาดทำตกไว้
อย่างหน้ากากปีศาจหน้าขาว ฟันของปีศาจเขี้ยวงาม และกรงเล็บของปีศาจกรงเล็บ
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นดีสำหรับสร้างเครื่องรางวิญญาณ นางเก็บไว้ทุกชิ้น แล้วยังโยนซากปีศาจประหลาดที่ถูกไฟเผาจนเกรียมลงไปในมิติบ่อบัวอีกด้วย
ไม่นาน ในที่สุดนางก็พบถ้ำลับแห่งหนึ่ง
ถ้ำไม่ใหญ่นัก แต่มีปีศาจประหลาดนับไม่ถ้วนมารวมตัวกันอยู่
มีทั้งปีศาจค้างคาว แมงมุมประหลาด และแมลงปีศาจที่ไม่รู้จักอีกหลายชนิด