เฉินลี่โบกมือ เป็นสัญญาณให้องครักษ์เริ่มไล่คน
"ต่างกลับไปเถิด ข้าน้อยมิใช่คนมักง่าย การเลือกภรรยานั้นต้องดูที่ความถูกชะตาและความรัก"
เหล่าจ้าวบ้านต่างพากันผิดหวัง ส่ายหน้าถอนหายใจ
เดิมทีคิดว่าจะใช้แผนโฉมงามเพื่อก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ในคราเดียว
ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายไม่แม้แต่จะเหลียวมอง นี่มิให้พวกเขาหดหู่ใจได้อย่างไร?
"ท่านน้อยเฉิน ขอได้โปรดพิจารณาอีกครั้ง ลูกสาวข้านางนี้มีพลังบำเพ็ญขั้นทะลุเซียน ทั้งโฉมงามเป็นเลิศ!"
"ใช่แล้วท่านน้อยเฉิน ลูกสาวข้านั้นแม้หน้าอกจะเล็กไปหน่อย แต่ก็ว่านอนสอนง่าย!"
"............"
เฉินลี่ขี้เกียจจะฟังพวกเขาไร้สาระ จึงหันหลังเดินจากไปทันที
เฉินป้าถวนมองแผ่นหลังลูกชายจากไป ก็ได้แต่สั่งองครักษ์ให้ไล่คนเหล่านี้ออกจากจวนตระกูลเฉิน
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนจากตระกูลหลายสิบตระกูลต่างพากันห่อเหี่ยวใจ เดินออกจากประตูใหญ่จวนตระกูลเฉิน
............
ทว่า หลังจากตระกูลเหล่านั้นเดินไปได้ไม่ไกล บนน่านฟ้าเมืองปิงฮั่ว ก็มีเรือเหาะระดับสูงบินเข้ามาอย่างกะทันหัน
"เร็วเข้าดูสิ! นั่นอะไรกัน?!"
บนถนนมีผู้คนร้องอุทานเป็นคนแรก ชี้ไปบนท้องฟ้า ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เพียงเห็นเรือเหาะระดับสูงลำหนึ่งที่มีขนาดพอเหมาะ แต่ตัวเรือทั้งลำสร้างจากไม้หอมทะเลลึก กำลังค่อยๆ ลอยลงมาจากขอบฟ้ามายังเบื้องบนจวนตระกูลเฉิน
บนตัวเรือลำนั้น สลักรูปเตายาใหญ่ด้วยแร่วิญญาณสีทอง
"นั่นคือ... สัญลักษณ์ของสมาคมนักปรุงยา!"
"บ้าจริง! กลับเป็นเรือเหาะของสมาคมนักปรุงยา พวกเขามาเมืองปิงฮั่วของเราได้อย่างไร?"
"สมาคมนักปรุงยา นั่นคือองค์กรที่แม้แต่สามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ยังต้องเกรงใจสามส่วน!"
"............"
เฉินลี่และเฉินป้าถวนรวมถึงคนอื่นๆ ย่อมสัมผัสได้ถึงพลังอันฉับพลันนี้ จึงเดินออกมาจากห้องโถงใหญ่ แหงนหน้ามองท้องฟ้า สีหน้าเต็มไปด้วยความตะลึง