วสันตสารทผ่านไป หวนคิดอีกที กึ่งปีก็ล่วงเลยไปอย่างเงียบเชียบ
ในกึ่งปีนี้ การเปลี่ยนแปลงของตระกูลเฉิน มีเพียงคำว่า "น่าสะพรึง" เท่านั้นที่จะพรรณนาได้
ภายใต้การหนุนช่วยของห้องบรรพบุรุษ ลานฝึกฝนสวรรค์ ตำแหน่งรวมจิตวิญญาณ บ่อน้ำพุเซียนเพิ่มพลัง ตลอดจนห้องปรุงยามงคล และของวิเศษอีกมากมาย
พลังบำเพ็ญของคนในตระกูลเฉิน ต่างทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วจนไร้ซึ่งเหตุผลในทุกวัน
วันนี้ ฟ้าใสแจ่มใส
ภายในห้องประชุมใหญ่ตระกูลเฉิน
เฉินป้าถวน จ้องมองรายงานสรุปประจำปีในมือ หัวเราะจนปากแทบจะปิดไม่ลง มุมปากแทบจะกดไว้ไม่อยู่ กดไว้ไม่อยู่จริง ๆ!
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ดีนัก!"
ข้าง ๆ เฉินลี่เอ่ยถาม: "ท่านพ่อ มีเรื่องยินดีอันใดใหญ่หลวง ถึงทำให้ท่านดีใจถึงเพียงนี้?"
เฉินป้าถวนตื่นเต้นจนลุกขึ้นยืน: "ลูกเอ๋ย เจ้าจะเชื่อหรือไม่?"
"กึ่งปีนี้ ตระกูลเรามีผู้แข็งแกร่งขั้นเข้าสู่เซียนเพิ่มขึ้นอีกสองคน!"
"ผู้แข็งแกร่งขั้นเทพมนุษย์ ทะลวงไปถึงยี่สิบคนแล้ว!"
"ศิษย์ขั้นทะลุเซียน ทะลวงเกินร้อยคนไปแล้ว!"
ได้ยินเช่นนี้ เฉินลี่มิได้ประหลาดใจอันใดนัก
เพราะในตระกูลมีของวิเศษมากมายเพียงนี้ หากพลังบำเพ็ญของทุกคนยังยกไม่ขึ้นอีก ก็มิสมเหตุสมผลเสียจริง
แต่เฉินป้าถวนกลับตื่นเต้นดีใจจนยากจะทน
เพราะเมื่อสองปีก่อน ตระกูลเฉินยังเป็นเพียงตระกูลชั้นหนึ่งธรรมดา ๆ
แต่บัดนี้ พวกเขาได้รวมเป็นหนึ่งทั่วตะวันออกของแคว้นชางแล้ว ถือครองเมืองใหญ่ถึงสิบสองเมือง
ฐานะและกำลัง ไม่ด้อยไปกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามอีกต่อไป!
"ลูกเอ๋ย กึ่งปีนี้ พ่อกลัวว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิถีสุดขั้วจะมาหาเรื่อง จึงฝึกฝนหนักทุกคืนจนดึกดื่น"