"จริงๆ แล้ว เจ้าจะขยับก็ได้"
เฉินลี่กะพริบตา มุมปากยกขึ้นด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ จงใจกดเสียงให้ต่ำลง
ใบหน้างามของเซิน ชิงฉือ ขึ้นสีแดงฉานทันที
"เจ้า... เจ้าคนโรคจิต!" นางยกเท้าเล็ก ๆ เตะไปที่ก้นของเฉินลี่
เฉินลี่ขยับกายหลบได้อย่างง่ายดาย
"คุณหนูใหญ่ ชายหญิงควรระวังตัว เจ้าอยากจะโผเข้ากอดข้าเองหรือ?"
"เจ้าว่าอีก!"
เซิน ชิงฉือโกรธจนกัดฟัน แต่ก็ทำอะไรเจ้าเด็กนี่ไม่ได้จริง ๆ
เจ้าคนนี้ หน้ายิ่งกว่ากำแพงเมืองเสียอีก
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังหยอกล้อกัน เรือเหาะก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย เริ่มร่อนลงอย่างรวดเร็ว
เซิน ชิงฉือสูดหายใจลึก เพื่อระงับอารมณ์: "ถึงแล้ว เดี๋ยวเจ้าต้องวางตัวให้ดี!"
เฉินลี่ยักไหล่ "วางใจเถอะ ข้าเป็นคนถ่อมตัวเสมอ"
พูดจบ สายตาเฉินลี่ก็มองลงไปเบื้องล่าง
เบื้องหน้าเป็นเมืองทรงกลม ตัวเมืองสร้างพิงภูเขา อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นยาอ่อน ๆ
ตามตรอกซอกซอย เต็มไปด้วยนักปรุงยาในขั้นต่าง ๆ
ที่นี่ คือเมืองเทียนตาน
วิหารสูงสุดในดวงใจของนักปรุงยานับไม่ถ้วน
............
เซิน ชิงฉือและเฉินลี่เพิ่งก้าวลงจากเรือเหาะ ก็ได้ยินเสียงเรียกอย่างเร่งรีบดังมาจากที่ไกล
"คุณหนู! คุณหนูใหญ่! ท่านกลับมาแล้วหรือ!"
เห็นเพียงชายวัยกลางคนสวมชุดคลุมสีเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก วิ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว