วันรุ่งขึ้น
กฎหมายฉบับหนึ่งซึ่งประทับตรามหาตระกูลเฉิน ถูกนำไปปิดไว้ที่ประตูเมืองปิงฮั่ว
กฎหมายฉบับนี้มีชื่อว่า 《กฎหมายตระกูลเฉิน》
"ผู้ใดในตระกูลเฉินเป็นนักบำเพ็ญ ฆ่าฟันราษฎรโดยไร้เหตุผล เบาก็ริบพลังบำเพ็ญ ขับออกจากตระกูล หนักก็ประหารชีวิต ณ ที่นั้น!"
"นอกจากนี้ สิบสองเมืองให้จัดตั้งจวนเจ้าเมืองโดยทั่วกัน จัดตั้งกองกำลังพิทักษ์กฎหมาย สิบสองจวนเจ้าเมืองขึ้นตรงต่อท่านน้อยเฉินลี่แต่เพียงผู้เดียว!"
"สามัญชนผู้ใดถูกนักบำเพ็ญข่มเหง สามารถไปร้องทุกข์ที่จวนเจ้าเมืองได้ ตระกูลเฉินจะตัดสินอย่างยุติธรรม คืนความชอบธรรมให้แก่ผู้นั้น!"
กฎหมายนี้ประกาศออกไปเพียงครึ่งวัน ก็แพร่สะพัดไปทั่วตะวันออกของแคว้นชาง สร้างความตกตะลึงให้แก่นักบำเพ็ญมากมาย!
ในวันประกาศกฎหมาย ผู้อาวุโสของตระกูลเฉินก็ได้ลงมือประหารบุตรหลานตระกูลเฉินสามคนที่รังแกผู้คนโดยพลการ ณ กลางเมืองต่อหน้าธารกำนัล!
มาตรการอันแข็งกร้าวนี้ ทำให้ผู้คนทั้งหลายหวาดหวั่นในบารมีในทันที
เหล่าผู้มีจิตคิดร้ายต่างพากันสงบเสงี่ยมลงทันที
เหล่าราษฎรพากันร้องไห้ด้วยความดีใจ ออกมาจากบ้านเรือนของตน ชุมนุมกันตามท้องถนนแล้วตะโกนเรียกเสียงดัง
"ท่านเทพผู้ทรงธรรม!"
"ท่านน้อยเฉินลี่ ช่างเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของพวกเราสามัญชนจริง ๆ!"
"............"
จากนั้น พวกเขาต่างพากันไปยังห้องบรรพบุรุษด้วยความสมัครใจ คุกเข่าลงแทบเท้ารูปปั้นเฉินลี่อย่างเลื่อมใส แล้วพึมพำเบา ๆ
"ขอท่านน้อยคุ้มครองพวกเราอยู่เย็นเป็นสุข..."
"ท่านน้อยจงเจริญ ๆ ๆ!"
เสียงวิงวอนจากหัวใจของราษฎรนับไม่ถ้วน ในชั่วขณะนี้ได้แปรสภาพเป็นพลังศรัทธาอันบริสุทธิ์ที่สุด